Kolenvoorziening en Zondagsheiliging

Tengevolge van de buitengewoon strenge vorst is er overal gebrek aan kolen. Dat is te begrijpen. De rantsoeneering moge verbeterd zijn, als we die vergelijken met die uit de oorlogsjaren, toch was ze nog lang niet voldoende. Het is te prijzen, dat de regeering met de directie van de kolenmijnen in onderhandeling is getreden, om te zien, of de kolenproductie ook nog verhoogd kan worden. Het resultaat van deze besprekingen is geweest, dat aan de mijnwerkers is verzocht om vrijwillig hun vrijen, Zondag te geven aan den arbeid in de mijnen. Ook chauffeurs en transportarbeiders hebben zich beschikbaar gesteld om door middel van vrachtauto's des Zondags de kolen uit het verre Zuiden naar het Midden en het Noorden van ons land te brengen We hebben gehoord uit de courant en door middel van de radio, dat op één Zondag ongeveer 60% van de mijnwerkers aan den oproep gehoor heeft gegeven. De resultaten waren prachtig.

Maar hoe staat het nu met de heiliging van den dag des Heeren ? Wordt er wel met den dag des Heeren gerekend? Was het niet mogelijk geweest, dat gedurende de zes werkdagen de mijnwerkers iederen dag één uur langer hadden gewerkt ? Dan was misschien nog grooter resultaat bereikt en dan was de dag des Heeren tenminste geëerbiedigd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen