Ingezonden

In-droevig . . . . . . .

Zondagmorgen, 16 Februari .. . . . . . . .

Eerste Lijdenszondag. In den geest gaat Gods gemeente den Man van Smarten volgen op Zijn lijdensweg.

Volgen Hem, Die Zijn gemeente gaat koopen tot den duren prijs van Zijn bloed.

Volgen Hem, Die om de zonden der Zijnen te dragen, af gaat dalen tot in de diepte der Godverlatenheid en in den Hof van Gethsémané zulk een zware worsteling te strijden had, dat Zijn zweet werd als groote droppelen bloeds, die op de aarde afliepen. Christus strijdt den strijd tegen den vorst der wereld ; Hij draagt de schuld der Zijnen en vervult de Wet Gods, opdat er een volk van christenen zou zijn, dat Zijner zalving deelachtig. Zijn Naam belijden zou en zich als een levend dankoffer Hem offeren en tegen de zonde en den duivel strijden zou. Vandaar dat later een Johannes getuigt : „Hebt de wereld niet lief, noch hetgeen in de wereld is ; zoo iemand de wereld liefheeft, de liefde des Vaders is niet in hem".

Zondagmorgen, 16 Februari, eerste Lijdenszondag.

Aan den voor-avond hiervan, wordt in Den Haag een „Bonte Avond" gegeven door de Christelijke Jonge Mannen Vereeniging.

Was het, bedoeld als voorbereiding voor den Dag des Heeren ? Of als een zich schikken om het lijden van den Man van Smarten te overdenken ? Oordeelt zelf. Ziehier een verslag over dien avond:

Bonte Avond van C.J.M.C.—Centrum.

Zaterdagavond had de C.J.M.V.-Centrum in haar gebouw aan de Prinsegracht weer één van de bonte avonden, waarmee de vereeniging steeds weer zoo'n succes. oogst. Men had feitelijk gerekend op een gezamenlijke viering van de Blijde Gebeurtenis, zooals de voorzitter, de heer E. M. Groenewegen, in een geestige speech mededeelde. De Harmonie van de C.J.M.V. onder, leiding van den heer G. A. v. d. Brink, bracht enkele pittige marschen en walsen ten gehoore. Het jonge, maar daarom niet minder goede tooneelgezelschap voerde een kostelijken éénacter op, getiteld Carnaval. Henk Herzog, organist van de Julianakerk, speelde enkele walsen van Chopin en er was zoo'n applaus, dat er een toegift volgde. In de pauze werd als vanouds een tombola gehouden. De tooneelclub voerde voorts „De Erfenisjagers" op. De heer Jac. Mombarg zong met pianobegeleiding van den heer Herzog „Liebestraum" van Fr. Liszt, „Standchen" van Schubert en „ The Holy City" van Adams. Op de gebruikelijke wijze werd deze uitstekend geslaagde bonte avond door den voorzitter geopend en gesloten.

Is het niet in-droevig ? „Bonte Avond", tooneelspel „Carnaval", „Walsen" door den organist van de Julianakerk. Eén stuk wereldgelijkvormigheid.

Als de apostel Johannes nog geleefd had, dan hadden ze hem zeker geen uitnoodiging behoeven te zenden. Maar misschien was hij toch gekomen, doch dan als spelbreker.

Wat er al niet onder den christelijken naam door kan !

Geldt 't ook hier niet : „Bekeert u", en zoo niet : „wees eerlijk en haal weg die christelijke vlag !" Hoelang zal er zijn een hinken op twee gedachten. Met zulk een christendom heeft de duivel vrede.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen