De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Samuël, een zoon der Wet.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Samuël, een zoon der Wet.

FEUILLETON

4 minuten leestijd

een verhaal uit het hedendaagsche Palestina

43)

Het was maar goed, dat zij dien diepbedroefden blik niet kon zien, waarmede haar echtgenoot haar bekeek. „Je verstand was bij den Heere der heirscharen ; Hij zal het je teruggeven, " zei hij zacht — en, tot Samuel gewend, die met ingehouden adem had toegeluisterd : „Mijn zoon, jij zult moeten leeren als een vlijtig Jeschiba-bocher, en niet moeten bouwen op droomen, — jij zult wel geen dwaasheden begaan ! Wetenschap is meer dan priesterschap en koninklijke heerschappij. Wetenschap zal de balsem van je leven zijn, maar als jij je met eerzuchtige gedachten bezig houdt, wordt ze een doodelijk vergif. Daar zul je ook geen schatten mee willen verkrijgen, of waardigheden mee willen bereiken." (Hij meende de bestudeering van den Talmud en van zijn uitleggingen).

De jongen antwoordde heel bescheiden : „ik ben nog niet eens een Zoon der Wet".

„Maar spoedig zal je dat worden. Het wordt tijd, dat je je gaat voorbereiden op de rede, die je dan voor ons houden moet, en nu heb je gelegenheid om daarover na te denken. Daarom wil ik je nü al zeggen, waar je vooral je gedachten op moet richten." Tulpenbloesem nam zijn mutsje af, en liet zijn hoofd met de gezwollen en vergroeide litteekens dicht bij de oogen van den knaap komen, want hij wenschte, dat de droomgezichjten van Suze niet bij hem zouden postvatten. „Spreek over dat, wat mij deze lidteekens heeft bezorgd, wat jou je ouders heeft ontstolen, wat onze Sjoel in vlammen heeft, doen opgaan; spreek over die vervloekte leugen, die de Christenen hebben verspreid lederen keer weer, als zij het op ons gemunt hadden, die leugen over het Christenbloed bij de Mazzes. Wat daarvan waar is, weet je." Hij balde zijn magere vuist, en rekte zich lang uit, en zijn gezicht vertrok zich. „Hebben wij deze schuld op ons geladen, zoo vervolge de vijand onze ziel, en legge onze eer in het stof ! — Spreek daarover tot ons op je feest. Maar als je eenmaal een Rabbijn wordt, zeg het dan ook aan anderen, en aan de heele wereld. Maar dat van Moeder is maar een droom, hoor, ik ben de meening toegedaan, dat je je volk beter hiermee kunt helpen."n

Eerbiedig boog Samuel zijn mooie hoofd. Het matte licht, dat door den ingang viel, toonde den oude het edele gewelfde voorhoofd dat wel woonplaats van een krachtige geest moest zijn. Intusschen zei de blinde coupletten op van een Joodsch volkslied :

Men foltert achter dubble sloten een aantal Joden, en beweert : zijbloed vergoten, met Mazzes samen dat verteerd. Men dwingt een kind zijn eigen vader te vloeken ; welk een smaad ! O Heer, zit Gij daar maar van verre, terwijl G' ons lijden laat ?

In haar geest leefden veel van zulke liederen, die zij dan bij zichzelf opzei en waaruit zij soms weer nieuwe kracht won.

Maar er kwam al spoedig in het lot een wending, die de familie heel wat dichter bracht bij de bereiking van haar doel. Dat gebeurde, toen de storm ging liggen, de hemel zich opende en de lafenis des hemels in den vorm van een milden regen neerviel.

III.

DE MAN MET DE KRUIK.

Op een avond, toen de droge wind was gaan liggen, kwam Nathans, de moechtar van Baitjisraël, over het veld aan, wetend, dat de „nieuwen" wel wat troost noodig zouden hebben. Hij zat een poosje in hgt donker van de hut van Tulpenbloesem, en bracht toen een gewichtige boodschap over — een boodschap, die daar binnen zonneschijn en gejuich te voorschijn riep, maar die aan het eind toch weer in de boeien van de geheimhouding werd geslagen. Daarna ging hij vergenoegd verder naar Mandel, slenterde met hem wat over zijn veld, en spoorde hem aan, om in de vroege morgenuren nog af te maken wat onvoltooid was gebleven, en eenige dingen, die overhoop lagen, weer in orde te brengen, want men kon nu elken dag den vroegen regen verwachten. Nathans had al lang gemerkt, dat dit bedrijf van Mandel het model zou worden voor al de anderen : daarom was het genoeg, als hij zijn raad aan Mandel gaf, want die zorgde dan wel, dat het verder kwam.

(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 maart 1947

De Waarheidsvriend | 6 Pagina's

Samuël, een zoon der Wet.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 maart 1947

De Waarheidsvriend | 6 Pagina's