Onbegrijpelijke taal!

Zoo, waarde lezers, betitelde een, die onzer niet is, de taal van ons. Wij zouden spreken in versteende vormen, waar het leven uit was, in geijkte termen, vol historische waarde, maar onbegrijpelijk voor het geslacht van thans.

Ik ken inderdaad bladen, welke artikelen bevatten die zoó zijn geschreven, dat ik mij afvraag of wel iemand anders dan de schrijver het begrijpt, maar dat zijn geen bladen van ons.

Ik ken ook in eigen kring wel looze vormen en ik schaam mij niet te zeggen, dat ik mij bedroef, hoe zoo'n schrijver of spreker zichzelf en ons misleidt met woorden, waar hij zelf niet in leeft.

Maar ik verzet mij met mijn gansche ziel, als men uitwassen gaat vereenzelvigen met de zaak zelve, omdat men dan niet oprecht is.

Of gelooft gij, dat wie zoo spreekt, tot ons over zou komen als het ons gelukte onze beginselen voor hem in pasklaren vorm te gieten ?

Het spreekt vanzelf, dat in 1947 een andere taal gebezigd moet worden dan in 1572, en inderdaad is hier wel eens tegen gezondigd, maar de levende band met het Woord heeft ons behoed om met een nieuwen vorm ook een nieuwen inhoud binnen te smokkelen.

Ook nu nog kan het heimwee der vrijzinnigheid slechts tot rust komen in de verlossing van een rechtzinnig geloof.

Wee onzer, zeg ik nu eens in den ouden stijl, als wij echter denken dat rechtzinnigen een rechtzinnig geloof bezitten. Als het goed is, begint de Heilige Geest zijn werk in ons door het wakker roepen van het heimwee naar de gerechtigheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen