De roep om éénheid

We leven in droeve tijden. Het aantal van hen, die met God en Zijn Woord niet rekenen, wordt hoe langer hoe grooter. In vele plaatsen van ons vaderland gaat er van de kerk weinig of geen kracht meer uit.

We dachten aan de woorden, die we vinden in het 8ste vers van hét eerste hoofdstuk van Jesaja, waar we lezen : En de dochter Sions is overgebleven als een hutje in den wijngaard, als een nachthutje in den komkommerhof, als een belegerde stad.

In onze eigen kerk is het droevig gesteld. In de gereformeerde kerken zien we een groote scheur. De bezwaarden van art. 31 beginnen zich overal apart te instituëeren. Anderen scheiden zich af van de gereformeerde kerken en sluiten zich aan bij de christelijk gereformeerde kerk. Weer anderen verlaten ook deze kerk en vormen een zoogenaamde gereformeerde gemeente. Zoo zouden we kunnen voortgaan. We wijzen op het recente conflict in de Luthersche kringen in Amsterdam. Niemand beschuldige ons bij het lezen van al deze dingen van leedvermaak.

Neen, als we dit alles constateeren, dan is er weemoed in het hart. O, wat is het lichaam van Christus jammerlijk verdeeld. En ieder is er grif aan toe, om te beweren, dat het zijn eigen feroep toch om de eere Gods te doen is. Toch vraag ik mtj af of het woord van den apostel niet meer op zijn plaats is, als hij zegt : zij zoeken allen het hunne. Wat al groepen op den bodem van éénzelfde belijdenis. Op zichzelf genomen, een onding. Het kerkelijk kadaster is danig in te war. De vorst der duisternis heeft het volk Gods uit elkaar geslagen. Ze zijn bezig om van elkaar te vervreemden. De hoog opgetrokken kerkmuren maken diepe scheiding. En al die groepen ziJn het er eigenlijk wel over eens, dat het toch zoo niet gaan mag en toch is men met de oplossing van dat groote kerkelijke vraagstuk tot op dit oogenblik nog niet verder gekomen dan dat er een blad is, waarin door Hervormden, Gereformeerden en Christelijk Gereformeerden geschreven wordt.

O, wat een versnippering van krachten ! O, wat maken we een droevig figuur tegenover de wereld met ons geroep : Zie, hier is de Christus, of : zie, daar is de Christus. Ge moet alleen bij ons wezen !

O, laat het gebed toch opklimmen tot den Heere der gemeente, dat Hij nog weer samenbrenge allen, die wenschen te leven naar Schrift en Belijdenis. Dat is eigenlijk voor mij de groote oplossing van het kerkelijk vraagstuk.

Tegenover al die kerkelijke verdeeldheid zien we Ook in het midden van onze Hervormde kerk een openbaring van het streven naar meer eenheid.

Nu zou men kunnen denken, dat we ons daarin dan wel zullen kunnen verheugen.

Ik hoor het nogal eens vaak aanhalen in de kerkelijke wereld, dat de Heere Jezus den Vader heeft gebeden : Heilige Vader, bewaar ze in Uwen Naam, die Gij Mij hebt gegeven, opdat ze één zijn, gelijk als wij.

Maar die eenheid, waarover Christus heeft gesproken in Zijn hoogepriesterlijk gebed, is een heel andere eenheid, dan die waarover men nu zoo vaak aan het redeneeren is. Dat is de eenheid, die er is tusschen al Gods ware gekenden, die in geest en waarheid tot Hem werden bekeerd. Dan vraag ik niet of die menschen lid zijn van den Gereformeerden Bond. Neen, dat valt dan weg. Maar dan gaat het om de groote vraag, of men zich als een arm zondaar heeft leeren kennerii en of men Christus heeft leeren zoeken als Borg en Middelaar.

Maar wat zien we nu in onze dagen ? Men wil de verschillen wegdoezelen. Laat ik er maar eens een noemen. Wij zeggen, dat de Bijbel Gods Woord is. Neen, zeggen anderen : Gods Woord is in den Bijbel. Als men op het laatste standpunt staat, dan is de deur voor de Schriftcritiek opengezet. En als men nu toch tusschen dezulken een band van eenheid wil smeden, dan gevoelt ge toch, wel, dat er van zulk een eenheid op den grondslag van Schrift en Belijdenis geen sprake kan wezen.

En daarom, hoewel ons hart schreeuwt om de eenheid van de kerk, zeggen we met weemoed en toch met beslistheid : Neen, zulk een eenheid niet. Laten degenen, die heimelijk van de Belijdenis niet willen weten, het dan ook maar eerlijk zeggen. Wat hebben we aan den roep om eenheid op den bodem van Schrift en Belijdenis, als die eenheid alleen door Umdeutung bij de uitlegging te ver­krijgen is !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen