Het Diaconaat en de Kerkvoogdij!

De nieuwe Kerkorde zal ook eenige wijziging brengen in het Diaconaat en in de Kerkvoogdij. Reeds thans is onder de werkorde een eerste stap op dezen weg gezet door de beteekenis, die aan de adviseurs van den Algemeenen Diaconalen Raad en aan den Algemeenen Kerkvoogdijraad gegeven wordt in Generale- en Algemeene Synodale Commissie. In de komende Kerkorde zal dit over heel de linie in de ambtelijke vergaderingen der Kerk moeten worden uitgewerkt. Als Diakenen en Kerkvoogden daarbij ten volle als „ambtsdragers" kerkordelijk kunnen worden aanvaard, zullen beide groepen van alle kerkelijke vergaderingen, te beginnen met de Kerkeraden, ook als leden met concludeerende stem deel kunnen uitmaken.

Het zal u bekend zijn, dat er in gemeenten met ten minste drie predikanten een algemeene en een bijzondere Kerkeraad is. De ouderlingen met de predikanten vormen den bijzonderen Kerkeraad. Als de diakenen er bij zijn, heet het een algemeene Kerkeraad.

In groote gemeenten behandelen de diakenen hunne zaken in een aparte vergadering. Tuchtzaken worden door den bijzonderen Kerkeraad behandeld.

Ik noemde slechts een enkel voorbeeld.

Het heeft in sommige gemeenten er wel eens toe geleid, dat er meeningsverschil was óf de diakenen in de een of andere zaak al of niet zeggingschap zouden hebben.

Ik geloof niet, dat er tegen deze wijzigingen bezwaren zijn in te brengen. Voor het Diaconaat zou het verschil ook niet zoo groot zijn.

Op het terrein van de Kerkvoogdij zouden de veranderingen natuurlijk grooter zijn. De Kerkvoogdij voert het beheer over de stoffelijke dingen en de Kerkeraad heeft het bestuur van de gemeente in handen.

De strijd tusschen bestuur en beheer is al oud. Hoe vaak is het al niet gebeurd, dat de Kerkeraad een predikant van gereformeerde beginselen wilde beroepen, zeer tegen den zin van de Kerkvoogdij. In ben wel beroepen in zulke gemeenten, waar de verhouding tusschen Kerkeraad en Kerkvoogdü gespannen was. De Kerkvoogdij was weinig toeschietelijk om iets aan de pastorie te doen. Als de beroepen predikant maar iemand van hun kleur was geweest, zou dat natuurlijk wel anders zijn gegaan. Dat geeft natuurlijk aanleiding tot allerlei moeilijkheid.

Eerlijk gezegd, zou ik ook maar liever willen dat beheer en bestuur in ééne hand waren, Hoe het nu precies in de toekomst worden zal, weet ik nog niet. We moeten de Kerkorde nog afwachten. Maar het zal wel in dien geest zijn, dat ook de kerkvoogden lid worden van den Kerkeraad.

Zullen ze dat dan zijn als ouderling-kerkvoogd ? Indien dit het geval is, moeten we toch even opmerken, dat het mogelijk is dat iemand uitnemende kwaliteiten bezit om de financiëeïe dingen van de kerk te regelen, maar dat hij toch de gaven mist om tegelijk dat geestelijk ambt van ouderling te bekleeden.

Maar nóg eens, we moeten afwachten, wat in deze dingen zal worden voorgesteld. In elk geval schijnt het streven er op gericht, bestuur en beheer in eene hand te brengen. De strijd tusschen bestuur en beheer zou tot het verleden behooren.

In de gescheiden kerken heeft men overal met het instituut van de Kerkvoogdij gebroken.

In de Gereformeerde Kerken benoemt de Kerkeraad een commissie uit zijn midden, die de stoffelijke belangen van de kerk heeft te behartigen.

Er zijn ook enkele gemeenten in ons vaderland, die geen Kerkvoogdij hebben. Daar wordt het financiëeïe werk ook verricht door menschen, die door den Kerkeraad worden aangewezen.

Maar het zijn uitzonderingen. Lezers, ge ziet, dat er vele veranderingen op til zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen