gedicht

En iederen avond, dat ik slapen ga, en elken morgen, als ik weer ontwaak, voel ik behoefte o God, aan Uw gena, wijl ik de schuld gedurig grooter maak.

Zonden in woorden, daden en gedachten, stellen schuldig mij voor U, o Heer, Maar ik ervaar : nooit wilt Ge mij verachten, zoo ik mij slechts berouwvol tot U keer.

o Reine rust aan 't godd'lijk liefdehartl o Veil'ge schuilplaats, waartoe 'k immer vlied! Wat me ooit begaf, Heer,  Uw genade niet.

o Laafnis van Uw troost in alle smart! Heb dank, heb eeuwig dank voor Uw erbarmen, dank voor de ruste in Uw eeuwige armen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen