Niet anti-kerkelijk

Volgens een verslag van „De Rotterdammer" van Zaterdag 26 April j.l. heeft prof. W. Banning op de conferentie van de Partij van de Arbeid o.a. over de verhouding tot de kerk gesproken. Duidelijk zou naar voren komen, dat de P.v.d.A. niet antikerkelijk is. De beteekenis daarvan komt in een eigenaardig licht, indien, zooals het verslag meldt, hij ook zou gezegd hebben, dat de partij die leden zal steunen, die den strijd tegen de antithese-gedachte en ook dus den strijd tegen partijen op confessioneelen grondslag voeren.

Hoe dit standpunt vereenigd kan worden met een politiek samengaan met de Roomsch-Katholieken, is niet zoo duidelijk. Ook de R.K.V. is een partij op , confessioneelen grondslag. Ook de Roomsch-Katholieke kerk heeft haar confessie. Of moet men hieruit de conclusie riemen, dat de door hem bedoelde strijd bijzonder gaat tegen de protestantsche partijen op confessioneelen grondslag ?

In ieder geval zijn deze dan toch mede bedoeld en gaat de strijd tegen de protestanten, die hun belijdenis maken tot grondslag van een Christelijke levens- en wereldbeschouwing. Hieruit spreekt een waardeering van de Christelijke politiek, die verhelderend is voor de beteekenis van de boven aangehaalde uitspraak: niet antikerkelijk.

Niet genoeg kan er op gewezen worden, dat de kerk van Christus confessioneel is bepaald krachtens haar aard. Dit confessioneel karakter te ontkennen beteekent aard en wezen der kerk van Christus miskennen.

Miskend wordt dan ook, dat de belijdenis der kerk, krachtens het centraal karakter der religie in het algemeen en voor het Christelijk geloof, dat naar de Schrift is, in het bijzonder, over het gansche leven gaat. Alle gereformeerde belijdenisgeschriften wijden een artikel aan de Overheid en Calvtjn liet niet na uitvoerig en veelvuldig te schrijven over de Christelijke waardeering van de Overheid en haar roeping.

Niet anti-kerkelijk, maar tegen een partij op den grondslag der kerkelijke confessie, wordt alzoo gedrukt door een innerlijke tegenstelling. Niet antikerkelijk, maar tegen een politiek, die uit de kerkelijke confessie opkomt.

Alsof eens Christenmensch ook in het sociale en politieke leven een ander streven kan volgen, dan zulk een, dat zoekt den wil van God te mogen verstaan, opdat gehoorzaamheid aan Zijn geboden worde betrachten de saamleving zich schikke naar Christelijke levensorde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen