Prof. VISSCHER overleden

Zondagavond bereikte ons het bericht van het overlijden van prof. dr. H. Vissoher.

De omstandigheden verbieden iedere veelheid van woorden, als wij zijner gedenken. Het liefst zien wij hem, zooals hij was in de dagen van zijn kracht, als den Hoogleeraar in de Godgeleerdheid aan de Utredhtsche Universiteit, wiens buitengewone gaven door vriend en vijand werden erkend en gerespecteerd. Niet alleen, omdat hij zijn scherpzinnigheid en critischen geest wist dienstbaar te maken aan de verdediging eener gereformeerde levens- en wereldbeschouwing, maar ook als hij zijn wapens richtte tegen het object van zijn strijdlust en met niets ontziende felheid zijn tegenstander te lijf ging. In het geestelijk tournooi was Visscher de sterke man.

In 1922 ging hij naar de Tweede Kamer. Helaas, zouden wij zeggen, want zijn politieke loopbaan is een teleurstelling en zelfs een noodlottige mislukking geworden. Van de eene illusie in de andere gedreven, is hij zelfs een bondgenoot geworden van de vijanden van ons volk en van hen, wier beginselen wortelen in een geest, dien hij in zijn beste dagen zou gestriemd hebben met zijn scherpe critiek. Tragisch einde van een man, die zoovele verwachtingen heeft gewekt. Het is ontroerend.

Een schoone levensavond is een zegen Gods en in het harnas te sneven kan voor veel smart en teleurstelling bewaren. Het is hem niet gegeven geworden. Hij is heengegaan als een eenzame en ver­latene . . . . . 

Wij zwijgen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen