De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Een juiste opmerking

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Een juiste opmerking

4 minuten leestijd

Ds. Woelderink geeft in het Weekblad der Ned. Hervormde Kerk zijn gedachten over de bekende formule : Gehoorzaamheid aan de Heilige Schrift, enz. enz.

Hij wijst daarbij op het betrekkelijk karakter der belijdenisgeschriften, doch laat niet na er aan toe te voegen, dat „de Kerk der Reformatie door Gods Geest is ingeleid in de heilgeheimen van het Evangelie en in de belijdenisgeschriften door het geloof heeft getuigd van het eeuwig en onveranderlijk Evangelie".

„Wie achter de Reformatie wil teruggaan om deze of teniet te doen óf nog eens over te doen, is niet eensgeestes met de Kerk der Reformatie en staat niet meer op den bodem der belijdenisgeschriften".

Dit is een belangrijke opmerking, waarin een zeer juiste critiek schuilt op degenen, die dat willen doen.

Terecht verklaart hij, dat staan op den bodem der belijdenisgeschriften beteekent staan in het leven des geloofs, dat aan de Kerk der Reformatie eigen was.

Helaas zijn wij er niet van overtuigd, dat allen, die deze formule hanteeren, er zoo over denken. Indien dat zoo ware, moest er veel en veel meer begeerte zijn om dat leven des geloofs uit de belijdenisgeschriften te verstaan.

Daarentegen ontbreekt het niet alleen bij velen aan kennis der belijdenisgeschriften, maar komt het inderdaad ook voor, dat men achter de Reformatie terug wil, hetzij om die te niet tedoen of nog eens over te doen.

Men spreekt van een oer-Christendom en een „oorspronkelijk" Christendom, alsof dat ware uit te pellen uit Schrift en historie. Immers ook de Schriftcritiek spreekt hier een woordje mede.

Zoo hebben de Reformatoren niet gedaan. Zij hebben de vrucht van de worstelingen der Kerk niet veracht. Denk maar eens aan de apostolische geloofsbelijdenis, en aan de beteekenis, welke een Augustinus voor de reformatie heeft gehad, om maar een paar voorbeelden te noemen.

Als God Zijn Kerk ook onder het pausdom heeft bewaard en als Zijn Kerk door den Heiligen Geest werd geleid, en dat geloofden zij beide en wij gelooven het ook — dan is het klaar en duidelijk, dat zij, die nog eens van voren af willen beginnen, of een z.g. oer-Christendom uitpeilen, wat anders zoeken en zeker niet op den bodem der belijdenis staan.

Daarom hebben de belijdenisgeschriften waarlijk nog wel een andere dan historische beteekenis. Ze zijn meer dan een historisch document.

Ook wij meenen niet, dat de Synode van Dordt het laatste woord in de historie gesproken heeft over het geloof, maar een nieuwe en voortgaande reformatie der Kerk zal vergeefs worden gezocht buiten het geloof om, dat de Reformatoren heeft gedreven.

Men spreekt over „nieuw belijden" en „opnieuw belijden". Dat zal echter alleen beteekenis voor de hernieuwing van Kerk en kerkelijk leven kunnen hebben, als het wordt verstaan als een herleving en opnieuw inleven van het reformatorisch geloof.

Alleen door het waarachtig geloof kan de distantie van den tijd der Reformatie tot onzen tijd worden opgeheven.

Waarom ?

Omdat het reformatorisch geloof niet voor een mislukking is komen te staan. Het is niet zoo, dat het reformatorisch Christendom de problematiek van de moderne cultuur heeft aangegrepen, dat men zich aan de Heilige Schrift heeft onderworpen, en dat het toen op een debacle is uitgeloopen.

Sommigen willen dat wel beweren, maar dat berust ten eenenmale op een onjuiste beoordeeling der historie. Feit is, dat de moderne cultuur van het Christendom niet, is gediend geweest, en een eigen structuur van den menschelijken geest heeft gevolgd. Zelfs ook staat en maatschappij werden gebouwd op de gedachte van een natuurrecht, het welk aan de leer der Reformatie geheel voorbij ging. Daarom kan er slechts verwachting voor ons zijn, als wij wederkeeren tot de vreeze des Heeren en de gehoorzaamheid aan Zijn Woord.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 mei 1947

De Waarheidsvriend | 6 Pagina's

Een juiste opmerking

Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 mei 1947

De Waarheidsvriend | 6 Pagina's