Youth for Christ

Enkele indrukken.

Een nieuwe beweging, in de oorlogse en na-oorlogse tijd ontstaan, en die onder de jongeren in Amerika en hier en daar bij massameetings in Nederland nogal invloed heeft uitgeoefend. Een opwekkingsbeweging om de jeugd naar Christus terug te voeren.

Laatst woonde ik een predikantenrally (= samenkomst) bij.

Vele predikanten waren uitgenodigd, maar de Evang. Luterse Kerk te Den Haag was maar zeer matig bezet.

De president van de Youth for Christ Nederland, de heer H. v. d. Bunt, opende de samenkomst en stelde aan ons voor de heren Rev. Spencer de Jong, Don Devos, Douglas Fisher en den tolk Sydney Wilson.

Gezongen werd „Rijst op, rijst op voor Jezus" en na het gebed sprak Rev. Spencer de Jong, die op zijn beurt dr. Torey Johnson aan ons voorstelde en meedeelde, dat deze juist na een lange reis door Duitschland en andere delen van Europa weer in Holland was aangekomen en dat hij gaarne enige woorden tot ons wilde richten. Maar eerst kreeg een der medewerkers gelegenheid zijn xylophoon te laten horen en zong Don Devos voor ons een lied, begeleid door het prachtige orgel der Evang. Lutherse Kerk.

Dr. Torrey Johnson las enkele verzen voor uit Ezechiël 22 en nam als uitgangstekst vers 30 : „Ik zocht nu een man uit hen, die de muur mocht toemuren en voor mijn aangezicht in de bresse staan voor het land, opdat Ik het niet mocht verderven ; maar Ik vond niemand".

Dr. Johnson begon iets te vertellen van zijn reis in Duitschland en deelde mede, dat daar enorme problemen lagen, die door niemand op te lossen waren.

HiJ schilderde de nood van Duitschland, vooral die der jongeren en de enige oplossing zal hij, dat zij geleid werden tot Christus. Het Duitsche volk was naar zijn inzicht daarvoor rijp. Er komt nu een opleving, zoals er na Maarten Luther niet meer geweest is. Maar daaroe moeten wij alle krachten inspannen. Te meer ook, daar er in Duitschland ook andere krachten werken, n.l. de machten des duivels. En die arbeid moet nu verricht worden, want wat wij in de komende twaalf maanden doen, is belangrijker dan wat we in de daarop volgende twaalf jaren doen.

De Youth for Christ wil de strijd opnemen voor Christus tegen de zonde.

Dr. Johnson deelde ook iets mede van de opwekking in Amerika. Hoe God sommige mensen het in het hart gegeven heeft om wat te doen voor de jeugd, die vastzat in intellectuele twijfel en materialisme. Hoe de Zaterdagavonden, die anders gebruikt werden om plezier te maken in vreemde ontspanningen met morele katers en zware hoofden, bij de jeugd op de Zondagmorgen, thans besteed werden om grote meetings van de Beweging mee te maken, zodat het leven van de Amerikaanse jeugd blijder en heerlijker is geworden en de strijd tegen de zonde groter.

En nu wil de Youth for Christ de predikanten in hun werk hier te lande steunen. Ze wil de jeugd opzoeken en ze weer heenwijzen naar de kerk. De Youth for Christ is geen aparte Kerk, maar een revival, een opwekking.

Verder wees de spreker ons ook op de innerlijke verhouding tot God. Dat God niet in de eerste plaats vraagt de dienst vóór Hem, maar de dienst, de toewijding aan Hem.

Ondertussen bladerde ik de bij het binnentreden ontvangen brochure „Wat wil Youth for Christ" eens door en las de volgende beginselverklaring :

„Wij geloven, dat de Bijbel het geïnspireerde Woord Gods is, dat alleen en onfeilbaar gezag heeft.

Wij geloven, dat er één enig God is, van eeuwigheid bestaande in drie personen. Vader Zoon en Heilige Geest.

Wij geloven in de godheid van onzen Heere Jezus Christus, in Zijn geboorte uit de maagd Maria, in Zijn zondeloos leven, in Zijn wonderen, in Zijn plaats­ vervangend en verzoenend sterven door Zijn vergoten bloed, in Zijn lichamelijke opstanding, in Zijn hemelvaart ter rechterhand Zijns Vaders en in Zijn persoonlijke wederkomst in macht en heerlijkheid.

Wij geloven dat voor de verlossing van verloren en zondige mensen wedergeboorte door den Heiligen Geest een, besliste voorwaarde is.

Wij geloven in de opstanding, zowel dergenén die behouden worden, als dergenen die verloren gaan ; die behouden worden tot de opstanding des levens, en die verloren gaan tot de opstanding der verdoemenis".

Bij het doorlezen van de beginselverklaring viel mij op, dat deze in vele punten positiever is dan van menigen Barthiaansen theoloog in onze Kerk.

Gezongen werd : „Er komen stromen van zegen" en daarna gebed.

Hierna konden vragen gesteld worden.

Gevraagd werd o.a. of de overgave aan Christus met handopsteking niet wat te geforceerd was en te hoog aangeslagen werd.

Dr. Johnson antwoordde van neen en wees op Pinksteren, waar na één krachtige rede van Petrus 3000 verslagen werden en geloofden in Christus. (Opm. Dat was Pinksteren ! Observ.).

Verder deelde dr. Johnson mede, dat de Evangelieboodschap dezelfde is, alleen de vorm én methode is 1947.

In tegenstelling met andere rally's had deze rally een zeer mat verloop ; natuurlijk kwam dat o.m. door de theologisch critische sfeer, die er gedurende de hele middag heerste.

Ten slotte : ons oordeel.

Laten we in de eerste plaats voorzichtig zijn met alles te veroordelen.

De Youth for Christ is niet een beweging als b.v. de Jehova's Getuigen, deze beweging moet stellig afgewezen worden als ketterij van een wonderlijk mengsel van menselijke fantasie en bijbelteksten.

We mogen de Youth for Christ, gezien de grondslag, zeker niet op één lijn stellen met deze secte. Toch blijven er ernstige bezwaren : de Amerikaanse methode blijft ons vreemd aandoen, de bekering is te Methodistisch en te geforceerd, het gaat naar onze begrippen „te gemakkelijk" en is te menselijk in haar geestdrift.

Het Gereformeerde geloofsleven der wedergeboorte en bekering is dieper, bijbelser en daardoor rijker.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen