Gedicht

o Gij, die mijne schuld woudt dragen, Die mijn vervloeking op U nam, op Wiens herhaalde en dringend vragen er slechts een weig'rend antwoord kwam,

o. Laat van nu aan al mijn dagen Uw lijden mijn betrachting zijn, Gij, Die nu allen, die er klagen, wilt troosten in hun zielepijn.

Want voller dan de lijdensbeker van allen, was de Uwe, o Heer, toen Gij U stelde tot een Wreker, van  Vaders diep gekrenkte eer. O Hemelroos, Die hing verdord, opdat ik, doorn, een mirte word'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen