Bange tijden

De oorlog is gelukkig voorbij. We kunnen rustig gaan slapen. We behoeven niet bang te zijn voor de bombardementen van uit de vliegtuigen. Onze jonge mannen worden niet meer door de overweldiger naar Duitsland weggevoerd om daar slavendienst voor de vijand te verrichten of om in een concentratiekamp een droeve dood te sterven. Neen, dat alles is gelukkig voorbij.

Maar dat neemt niet weg, dat we toch nog kunnen spreken van bange tijden. Het verloop van de historie gaat in een snel tempo. De uitvindingen volgen elkander op met een te voren ongekende snelheid. We horen telkens van nieuwe vindingen. En dat alles zou stellig tot blijdschap stemmen, maar helaas, we zien maar al te zeer, dat die nieuwe vindingen in dienst worden gesteld van een nieuwe oorlog, die straks opnieuw zal losbranden.

Aan de illusie van een eeuwige vrede gelooft op het ogenblik niemand. Wij weten het allen heel goed, dat Amerika en Rusland zich tot de tanden toe wapenen. O wat zou het heerlijk zijn, als al die millioenen, die nu worden ten koste gelegd van nieuwe bewapening en bouw van oorlogsvloten en het aanleggen van nieuwe vliegtuigbases eens konden worden besteed aan vredesdoeleinden.

Nu zijn er op het ogenblik in de wereld maar twee grootmachten, die elkander de voorrang betwisten. Wie zal zeggen, hoe kort het maar meer duren zal en er is er maar één over, die geregeerd zal worden door de grote antichrist, van wie ons in de Heilige Schrift gesproken wordt.

Als we vroeger in het boek der Openbaring van Johannes lazen, dat er in die grote worstelingen der volkeren een derde van de inwoners zou vergaan, dacht menigeen in zijn dwaasheid, dat dit toch wel wat overdreven was. Maar nu men hoort van de atoombommen, zal niemand meer durven zeggen, dat het tot de onmogelijkheden behoren zal.

Lezers, het staat vast, dat Gods Woord zal bevestigd worden. De langdurige wereldoorlog heeft gemaakt, dat het er, in de wereld overal droevig voorstaat. Er is een groot tekort aan voedsel, aan kleding, aan huisraad, aan hout om huizen te bouwen. Kortom, aan alles. Er is vijf jaar lang met alle macht door millioenen mensen niet geproduceerd maar vernietigd, zoveel als maar mogelijk was.

In alle landen van de wereld is men bezig om naar middelen van herstel te zoeken. Ook ons economische leven is toaal ontwricht. De invoer overtreft de uitvoer alleen, wat de eerste vier maanden van het jaar betreft met meer dan zes honderd millioen. Waar moet dat heen ? Het antwoord kan niet anders wezen dan naar een financiële afgrond.

Loonsverhoging en prijsverhoging spelen krijgertje met elkander en kunnen geen uitredding brengen, maar wel de ecanomische ellende vermeerderen.

Van deze economische verwording maken sommige partijen gebruik om de revolutionaire woelingen te vermeerderen. Overal in de wereld zien we een verschuiving naar links. Het communisme steekt overal het hoofd op.

Met dit alles gaat gepaard een toenemende .geest van ongeloof. Het leven der volkeren dreigt geheel en al vermaterialiseerd te worden. Met angst zie ik de uitkomsten van de volkstelling van 31 Mei j.l. tegemoet. Onheilspellend zal het eindcijfer zijn van hen, die met de kerk voor goed gebroken hebben. De oude leuze van de Franse revolutie laait opnieuw op : Geen God en geen meester.

En de ontkerstening der volkeren openbaart zich niet slechts in de grote steden, maar ook op het platteland zijn we achteruit gevlogen.

De jeugd is verwilderd, de onverschilligheid en de ontucht en de oneerlijkheid zijn geweldig toegenomen.

Maar, zegt ge, we hebben de kerk nog. En de kerk is de grootste macht in de wereld.

Maar ziet ge dan niet, dat. die kerk jammerlijk verdeeld is. Dat lichaam van Christus ligt verr scheurd. Er bestaan in Nederland ik weet niet hoeveel kerkformaties, die toch allen aanspraak maken te willen staan op de grondslag van Schrift en Belijdenis. Van hen geldt helaas, dat ze allen het hunne zoeken, hoewel ze om het hardste schreeuwen, dat het hun om de ere Gods te doen is. De kerk is dus jammerlijk verdeeld. De wereld drijft de spot met haar verdeeldheid.

O, wat heeft de satan toch een grote slag geslagen, toen hij de kerk zo wist te verscheuren en te verdelen.

Make de Heere het overblijfsel getrouw in zijn profetise roeping temidden van een krom en verdraaid geslacht.

Allereerst is nodig, dat een ieder zich afvrage aan welke kant hij gelegerd is.

Met dat klagen en jammeren over het feit, dat de wereld zo slecht is en dat de afval zo groot is, zijn we er óok niet. Dat klagen over de afval rondom ons kan ook al een mode-artikel wezen. Het komt er op aan of de roepstem van de boetprediker van de Jordaan : „Bekeert u", al in het diepst van onze eigene ziel beluisterd is.

Door de profeten van de oude dag heeft God de Heere Zijn volk telkens nog toegeroepen om tot Hem weder te keren. Ze hadden alleen hun ongerechtigheid te kennen om als arme zondaren tot Hem terug te keren.

Zal ons volk, zullen de volkeren nog wederkeren ?

Na de Franse Revolutie kwam het Réveil. Zal er nog opnieuw een Réveil komen ? Of zal het nu? als een snelle afloop der wateren wezen ?

En gij, o volk Gods, wat zult gij zeggen ? De oor­delen zullen beginnen bij het huis Gods. Gelukkig degenen, die met Daniël en Ezra vooraan in de rij der bidders zullen gevonden worden. Zij zullen niet rriaar op de zonden van anderen zien, maar het moer ten uitroepen : Wij hebben gezondigd en wij hebben gedaan wat kwaad is in Uwe ogen, o God !

O, weest voorbidders, gelijk eens Abraham een voorbidder was voor Sodom en Gomorra !

In de aanschouwing van al dat verschrikkelijke, wat ik u boven met enkele trekken tekende, ligt echter ook een profetie van blijdschap. Deze dingen moeten komen. Zo moet het gaan. Het is voorzegd. Het kan niet anders. En zo komt de Christus tot Zijn kerk weder.

Ik denk aan een kind van God uit de oorlogsdagen. „Als ik de kanonnen hoor rijden en als ik de prikkeldraadversperringen zie" — zoo sprak hij — „dan is het mij net alsof ik in al die droeve en schrikkelijke geluiden hoor naderen het geluid van Zijn voetstappen, waarmee Hij komt ten gerichte".

En Iere de Pinkstergeest het ook nu verstaan, wat de ziener van Patmos op de laatste bladzijde van het Bijbelboek heeft geschreven : En de Geest en de Bruid zeggen : Kom, en die het hoort, zegge :

Kom. Amen, ja, kom, Heere Jezus !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen