Samuël, een zoon der Wet

56) En dat alles zei hij dan juist nog in dat tegelijk zoo gehate en gesmade taaltje, terwijl alleen zijn gelaat bewijs aflegde van zijn hoogheidsgevoel.

Niet één bleef achter. Zelfs Lemberger en zijn zoontje zouden komen leren, ook al zagen zij er zelf het nut niet van in. Maar zij hadden niet graag, dat de anderen boos op hen werden.

Waar vrouwen waren, die het Hebreeuws nog niet vlot konden lezen, ging Sinai met zijn boek naar haar toe. Maar al de kinderen van de kolonie moesten zich naar zijn huisje begeven. Zo bracht dus de waardigheid van het nieuwe leven, en de grootte der nieuwe ideën ook verandering van taal te weeg. In de morgenkoelte zaten zij onder de broodboom, spraken de klanken uit, en zaten te spellen, of tekenden met een stokje mooie leestekens in het vastgestampte zand, omdat potloden tot die luxe voorwerpen behoorden, die zij zich nog niet konden aanschaffen. En als het regende, zaten zij flicht op elkaar in het huisje. De kleine leerlingen hingen Samuel aan met het onvoorwaardelijke vertrouwen en de toewijding, waaraan hij reeds gewend was. Misschien was dat, omdat hij krachtig en knap was en omdat zij zijn rein hart en zijn liefde voor Waarheid en gerechtigheid duidelijk voelden.

Daarnaast was hij bezig zich voor te bereiden voor de rede, die hij die dag zou moeten houden, als zijn dertiende levensjaar vol was en hij „Zoon der Wet" zou worden.

In de avonduren deelde Sinai hem bovendien alles mede uit de Talmud en het leven, wat Samuel zelf nog niet had kunnen navorsen.

Maar ook begon Tulpenbloesem met het heilige werk van het afschrijven van de Thora. Op een vroege morgen ging hij op zijn rijezel in zijn eentje naar Haifa, om zich perkament aan te schaffen en de materialen, waaruit hij de benodigde inkt zelf kon bereiden, tegelijk met de beide ronde rolhouten, een lamp en olie. De volgende morgen voltrok hij de Levietische reiniging aan zichzelf, en reeds die avond vond hem bij zijn stille werk. Ook de nacht zag hem nog gebogen over het groene vel papier, en zacht de lippen bewegend, want ieder woord, dat hij schreef, moest tevoren met eerbied worden uitgesproken, opdat geen enkele letter verkeerd zou worden geschreven. En als hij zich bij het J H W H verschreef, dan moest er zelfs een hele nieuwe bladzijde worden begonnen. Wie één lettergreep toevoegt, lastert God, en wie één lettergreep weglaat, brengt de wereld in gevaar ! Het was die, in al haar verhevenheid zoo tere, trouw, die sedert het allereerste begin der wereld over de heilige woorden heeft gewaakt.

Suze zat dan 's nachts nog bij de beide stille werkers op, en dacht na. Soms ging aan haar uitgedoofde ogen alles voorbij, wat zij van de geschiedenis van haar volk wist, en zij had als een echte moeder in Israël smart over al het bloed, dat Israëls' gang aftekende, en over de zuchten, die haar uit de geplaagde en zo neergedrukte geslachten toewaaiden. Dan was het haar, alsof er met hen, daarginds in Haifa, die zij maar niet vergeten kon, lichtere tijden opgingen, en alsof dat wondere doen daarginds een heimelijke bloei voorspelde. Ze had immers in Rusland ook al een gerucht gehoord van volksgenoten, die hem, die zij niet noemen mocht, beleden zonder nog hun volk te verlaten. Haar verlangen naar klaarheid over die mensen daar in Haifa, was groot, en het viel haar moeilijk om dit haar verlangen tot aan het feest van Samuel nog in te tomen.

Weinige dagen na de vroege regen sproot overal teder groen uit. Van de bomen en vaste planten op de velden was het stof nu afgewassen. Talloze crocusbloemen bedekten al heel spoedig.de nog niet in cultuur gebrachte plaatsen. De regen, die op een door de zon verhitte bodem was gevallen, verwekte een enorme drang naar groei, en dagelijks straalde de zon weer aan de blauwe hemel, alleen nu milder dan in de dagen van de Sirocco, en de mensen van Schaloom zagen het wonder daarvan : een tweede lente aan het einde van het jaar, — zoals zij die in de eerste helft van het jaar in Rusland nog hadden gezien, eer zij op reis gingen! Van vreugde waren zij buiten zichzelf, nadat zij wekenlang slechts hadden geleefd van het vertrouwen op de uitspraken van anderen. Al het werk had nu met verdubbelde ijver plaats. Het vee kon buiten weiden. Toen het zaad op de akkers was gezaaid, werden de tuintjes bij de huizen aangelegd, met ooftboompjes en specerij-planten voor de keuken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen