Gedicht

Mijn genade is u genoeg, kind'ren van mijn welbehagen ! Ik, Die u tot hiertoe droeg, zoude Ik u niet verder dragen ? Is mijn machtig' Arm verkort, om te slaken uwe banden ? Denk, dat gij gedragen wordt op der eng'len handen !

Mijn genade is u genoeg, schoon de scherpe doorn u wond'. Ja, ook satan-zelve u sloeg, — eeuwig staat myn Trouwverbond. Eér dees aard in énen stort, eer 'K u zuchten liet in banden : Denk, dat gij gedragen wordt op der eng'len handen !

Mijn genade is u genoeg Schoon de smart u nederboog, Hij, Die uwe wonden sloeg, blilït u aan met Vaderoog ; schoon uw levenshof ook dort door het felle zonnebranden, denk, dat gij gedragen wordt op der eng'len handen !

Mijn genade is u genoeg, sterkend uw geringe krachten. Schoon ik u het dierbaarst vroeg, blijf op Mijn vervulling wachten. Of de weg al stiller word', zie, de eeuwige Lichten branden Denk, dat gij gedragen wordt op der eng'len handen !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen