Kerkelijke inzegening van gedwongen huwelijken

In sommige gemeenten blijkt meningsverschil te heersen in de boezem van de kerkeraad over de vraag, of een zogenaamd gedwongen huwelijk al dan niet kerkelijk zal worden ingezegend.

Dat alle kerkeraden hun smart betuigen over de vele gedwongen huwelijken, spreekt vanzelf. Dat op de vergaderingen van de jeugd op de gevaren van deze zonde zal worden gewezen, zal wel niemand afkeuren. Men roepe de jonge mensen toe, om te waken en te bidden om niet in deze zonde te vallen.

Maar als nu een jong paar in deze zonde gevallen is, wat moet er dan gebeuren ? Moeten ze geweigerd worden ?

Ik geloof van niet. De eerste twee jaren van mijn predikantenloopbaan stond ik ook aan de zijde van hen, die meenden, dat in zulke gevallen de kerkelijke huwelijksinzegening moest worden geweigerd. Ik ben daar echter van teruggekomen. Zouden die beide jonge mensen, die gezondigd hebben tegen het 7de gebod, de zegen Gods niet meer nodig hebben ? Moeten die dan maar zonder God, alléén door het leven ?

Daar zal toch niemand „ja" op durven zeggen. Welaan, dan moeten ze voor de kerkeraad komen om belijdenis van schuld af te leggen.

Ik weet wel, wat de tegenstanders van de inzegening van gedwongen huwelijken nu zullen zeggen. Ze zullen vragen, of dat berouw wel oprecht is.

Zie, lezers, daar kan ik u ook het antwoord niet op geven. We zien iemand wel in het aangezicht, maar niet in het hart. Het is mij gebleken bij de zittingen van de kerkeraadscommissies, die deze droeve zaken hadden te behandelen, dat velen er meer tegenop zagen om een half uur voor zulk een commssie van de kerkeraad te verschijnen, dan dat zij zich in het verborgene verootmoedigden voor het aangezicht van God.

Velen zullen denken, als ze de deur van de consistoriekamer achter zich dicht doen : Gelukkig, dat hebben we tenminste weer achter de rug. Maar er zijn toch ook gevallen, waarin men het met David leert zeggen : Tegen U, U alleen heb ik gezondigd, en gedaan, wat kwaad is in Uw oogen.

Daarom zegene men ook de huwelijken in van hen, die gevallen zijn; maar slechts na gedane schuldbelijdenis.

De Heere alléén is de kenner der harten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen