Contact met onze jongens overzee

Wanneer wij de kranten en tijdschriften doorlezen blijkt daar wel uit, dat onze jongens in Indië in 't middelpunt der belangstelling staan. Dit behoeft ons ook helemaal niet te verwonderen. Er is wel haast geen gezin of familie, waarvan zich niet één of meerdere leden in Indië bevinden. Ook de vrienden en bekenden van deze jongens leven met hen mee. Op allerlei manieren wordt getracht om het contact te onderhouden. Dit is verblijdend, want onze jongens hebben het daar niet gemakkelijk. In de eerste tijd gaat het goed, dan zijn de banden nog sterk en zijn de gedachten steeds bij de achterblijvenden. Maar wanneer het langer gaat duren en het beginnen jaren van scheiding te worden, dan is het gevaar van vergeten heus niet denkbeeldig. Daarom is het noodzakelijk, dat onze vrienden steeds weer herinnerd worden aan de kring, waaruit zij zijn voortgekomen. De enigste manier, waarop dit kan geschieden, is schrijven van brieven en het zenden van lectuur en kleine geschenken. Wij weten, dat de meeste van onze jongens nooit los zijn van hun geliefden in Holland. Wij verheugen ons hierover en voor ons hier moet dit een reden zijn om al het mogelijke te doen om met hen allen het contact te onderhouden. Het moet zo zijn, dat onze jongens steeds op de hoogte worden gehouden van alles, wat er' in het vaderland gebeurt. Wanneer zij straks terug komen, moeten zij zo weer mee kunnen doen. Zij moeten zich dan niet als vreemden gevoelen.

Wij allen hebben - hierin een taak. Voor de ouders, vrouwen, en verloofden, hoef ik hierover niet te schrijven. Deze weten wel, wat zij moeten doen. Maar de verenigingen zijn nog lang niet alle doordrongen van hun taak en verantwoordelijkheid. Geen enkele vereniging mag hierin achterblijven. Met genoegen las ik deze week enkele nummers van de „Hervormde Kerkbode" van de Classis Harderwijk. Hierin zijn alle mededelingen opgenomen van de gemeenten op de Noord- Veluwe. In bijna al deze gemeenten is een commissie of een vereniging, welke regelmatig contact onderhoudt mei de leden der gemeente in Indië. Steeds wordt er voor dit doel gecollecteerd, niet alleen des Zondags in de kerken, maar ook op bruiloften, verjaardagen e.d.

Prachtige bedragen komen voor dit doel binnen. Het is dan ook mogelijk om regelmatig brieven, gramofoonplaten, fotoralbums en pakketjes met kleine geschenken te verzenden. Predikanten, kerkeraden en verenigingen werken hierin eendrachtig samen.

De vrienden in Indië stellen al dit werk zeer op prijs, hetgeen blijkt uit de vele brieven van hen, welke steeds in deze Kerkbode worden opgenomen. Wij weten ook nog van andere plaatsen, waar soortgelijke acties worden ondernomen. Voor de plaatsen, waar nog niets gedaan wordt, geven wij het bovenstaande als voorbeeld.

Wie neemt het initiatief ?

Het bovenstaande houdt natuurlijk niet in, dat ons werk wordt vergeten of stilgezet. De hoofdbestuurscommissie "Thuisfront" gaat onverminderd voort met haar werk. Wij weten wel, dat de plaatselijke acties veel van de leden vragen, maar het contact onderhouden geldt niet alleen voor de plaatselijke verenigingen. Het geldt ook voor onze Bonden. Want onze jongens moeten weten, dat ook de Bonden hen niet vergeten zijn. Daarom doen wij een dringend beroep op alle lezers en verenigingen, om ons steeds, van de middelen te voorzien, welke wij nodig hebben. Het adres is nog steeds : F. H. DANNER, Buys Ballotstraat 6, Utrecht. Gironummer 94343.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen