Van geen enkele richting

De leden van de Gereformeerde Bond schamen zich niet voor hun gereformeerde beginselen. Zij geloven, dat God de Heere in de dagen der reformatie Zijn licht heeft laten schijnen in mannen als Calvijn, Guido de Bres, Ursinus en Olevianus, en dat elk onbevooroordeeld Schriftonderzoek weer moet leiden tot de bevestiging van diezelfde reformatorische beginselen.

Daar zijn mensen, die dit blijkbaar niet hebben kunnen. Als ge maar het woord „gereformeerd" noemt, krijgen ze al kippenvel. Ze zeggen, dat ze van geen enkele richting willen weten. Het is hun alleen om Christus te doen. Ik ben bang voor dergelijke mensen. De ervaring heeft mij geleerd, dat diegenen, die zeggen er geen bepaalde dogmatiek op na te houden, het meest dogmatisch bevooroordeeld zijn. En al bazelen ze heel veel over de liefde van Jezus, ze brengen er, helaas, maar heel weinig van in practijk.

Zo ontving ik dezer dagen een Waarheidsvriend terug met het poststempel Eindhoven, waarin iemand kanttekeningen met inkt had geschreven bij de door mij geschreven artikelen.

Het was een en al haat tegen de reformatorische beginselen en tegen degenen, die ze beleden.

De kanttekenaar wenste alleen een „Christusprediking".

Wat een rare begeerte naar „Christus"-prediking. En dan in een courant kanttekeningen schrijven vol belediging aan het adres van hen, die de gereformeerde beginselen verdedigen durven. En dan niet eens zijn naam durven noemen. Welk een manier ! Er zijn geen woorden voor te vinden !

Je moet 't maar hebben van degenen, die tot geen enkele richting willen behoren !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen