Samuël, een zoon der Wet

17

Maar hij verweerde zich tegen dat standje en ging nog door: „Ik zal hem verbieden om op ons gebied te komen !" Dat zeggend, wou hij al naar buiten gaan, maar zij hield hem bij een pand van zijn jas. „Wat wil je, Mandel ? Heb jij het recht om zo'n kleine vreugde te ontnemen aan die eenzame, ongelukkige man ? Wat heb jij niet, en wat kan hij daartegenover stellen ? Zou hij niet te gronde moeten gaan. Is hij nooit eens een mens vond, die vriendelijk met hem spreekt ? "

Ik zal eens vriendelijk met hem gaan spreken !" riep Mandel uit, en hij wou weg.

Maar zij vatte, hem wéér beet. „En hem dan voorgoed wegjagen ? " Rea lachte nu eigenlijk tegen haar bedoeling te luid en te zeer van harte. Dat bracht hem tot bezinning. „Weet je, dat jij mij beledigt, Mandel ? "

Hij wierp zich berouwvol voor haar neder. „Wees weer goed op mij, Rea, je weet wel, dat ik het niet kan verdragen om te moeten denken . . . . . . ."

„Neen, neen, ik stap daar zó niet over heen. Ik ben wel maar je vrouw, maar ik wil je toch bestraffen, als je het verdient".

„Doe maar, wat je wilt".

„Ik wil voor Jossele een hemd naaien, Mandel; want ik heb iets vreselijks gezien, — ik weet, dat hij geprobeerd heeft om dat zelf in zijn eentje te doen !"

„Naai maar liever voor mij een hemd !" jammerde Mandel, terwijl hij zich met weerzin weer oprichtte. Maar zij hield hem door haar blik in bedwang.

„Neen, ik wil voor Jossele een hemd naaien, en dan zal jij het hem zelf vriendelijk gaan brengen".

„O, Rea-lief, als het vaststaat, dat jij maar niet met hem praat, dan wil ik hem alles wel brengen. Ik wil het hem wel tien mijl ver brengen, of wel twintig, — beloof mij alleen maar, dat je . . . . . . . "

„Ik beloof je helemaal niets. Je hebt niets te eisen van mij, want dit is je straf ! O, Mandel, als de mensen dit nu toch eens van je zagen ! Zij denken, dat ik een heel gehoorzame echtgenote ben, en nu moet je daar voor mij op de knieën liggen !"

Verslagen, maar toch gelukkig stond hij op en ging weer aan zijn werk. Rea keek hem bezorgd na, zoals hij daar de deur uit ging, maar de „man-met de kruik" was intussen weer behouden bij zijn woning gekomen.

De herfst kwam. In de omstandigheden van Mandel en Rea was langzamerhand een verandering ingetreden. Rea werkte niet meer zoveel als anders. Zij liet het zich best welgevallen, als Mandel zijn zorg voor de dingen verdubbelde en er dan bij haar op aandrong om zichzelf wat te sparen. En toch was zij niet ziek. Zij bloeide als een roos met matte kleuren en was desondanks soms wat uit haar humeur en had dan hinder van alles, wat niet precies naar wens ging in de kolonie, en in haar huisje Vooral, en dacht aan de dokter in Haifa. Daarbij had zij er behoefte aan om de vrouw van een voormalige herbergier, die zo rijk aan kroost was, op te zoeken en heel lang met haar te praten, want haar moeder, de blinde, wilde zij met haar onrust niet bezorgd maken. En er kwam nu en dan wel eens een ogenblik, waar zij niet rond voor uit kwam, maar waarop zij toch heel in : het geheim een beetje naar Rusland terug verlangde. Maar dan zag zij naar de littekens op haar vaders schedel en naar de plek, waar haar mans arm door de kogel van die grenswaker doorboord was, en dacht zij aan de geschiedenis van Jossele en aan andere verhalen, en dan was die wens van haar ook zó weer weg. Altijd weer, als Mandel die trek van stille angst over haar gezicht zag glijden, verzekerde hij haar : „"Wees niet bang, Rea, mijn beste, — je zult er best dóór komen!" En zijn wezen, zo vol vertrouwen, dat ieder mens bemoedigde, gaf ook haar weer haar vertrouwen terug. Want ook al had zij naar haar eigen mening verdiend, dat God haar Zijn bescherming ontzegde, zo meende zij, dat dit om der wille van Mandel toch onmogelijk zou kunnen gebeuren. Hij was immers gekomen om hier in dit land te leven en om hier gelukkig te zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen