EEN I ZONDER

Rumoer rondom een tentoonstelling

Ter gelegenheid van het regeringsjubileum van de Koningin zal van 18 Augustus tot 30 September a.s. te 's Gravenhage een tentoonstelling worden gehouden "De Nederlandse Vrouw 1898—1948".

Het tentoonstellingsbestuur heeft besprekingen gevoerd met verschillende Vrouwenorganisaties, o.a. met de Christen Vrouwenbond. Aanvankelijk heeft de Christen Vrouwenbond alle medewerking toegezegd. Later werd (vooral in Friesland) de voorwaarde gesteld, dat de tentoonstelling op de dag des Heeren zou worden gesloten  "om des gewetens wille, waar zij zich gebonden achten aan het 4de gebod van de Wet des Heeren, norm ook voor het publieke leven".

Het tentoonstellingsbestuur heeft zich toen met de sluiting op Zondag beraden, maar met op een na algemene stemmen besloten alleen des Zondagsochtends te sluiten.

Door dit besluit moest de Christenvrouwenbond "om des gewetens wil" zich terugtrekken.

"De Hervormde Kerk", officieel orgaan van de Hervormde raad voor kerk en publiciteit, schrijft over deze aangelegenheid onder de rubriek de . op de i".

Wij zouden verwachten dat dit blad als leidinggevend orgaan achter de principiële houding van de Christenvrouwen zou staan, echter ook in deze zaak is dit Hervormde blad weer erg teleurstellend. Hoe kan het ook anders als men wil zeilen tussen alle partijen door. De Herv. Kerk schreef :

„Het gevolg hiervan is, dat het getuigenis dat de Nederlandse Christenvrouwen hadden kunnen geven aan alle Nederlandse vrouwen met betrekking tot een verantwoorde wijze, waarop de Zondag vanuit de christelijke levensbeschouwing zou kunnen worden gevierd, niet gegeven wordt en vervolgens dat de eenheid, die had kunnen worden bereikt en die in het oorspronkelijk bericht was aangeduid als een hulde van alle Nederlandse vrouwen aan haar vorstin, illusoir is geworden.

Is deze opvatting van de viering van de Zondag de enig mogelijke ten overstaan van het , woord Gods of is dit besluit van de Christen Vrouwenbond niet méér bepaald door de neocalvinistische uitlegging van het vierde gebod ; is hier niet veel meer gedacht vanuit de Wet dan vanuit het Evangelie ? Wij vragen ons daarom af of de Hervormde vrouwen in de Christen Vrouwenbond zich er van bewust zijn, dat er ook nog zo iets als een Hervormde levensstijl is. Daarin immers is de Zondagsviering niet verworden tot een star "principe", maar is ze een levend getuigenis van de vreugde en de vrijheid, waarin wij als christenmensen staan in deze tegenwoordige wereld".

Tot zover "De Hervormde Kerk". Dit noemt men de . op de i!

In het opschrift van dit stukje wil ik het liever anders noemen.

De schrijver verwijt in een overvloed van woorden de Chr. vrouwen, dat ze door hun terugtrekken „geen getuigenis van een verantwoorde wijze, waarop de Zondag vanuit de Christelijke levensbeschouwing zou kunnen worden gevierd" gegeven hebben.

Dit betekent dus, dat men door mede te werken aan de opening van de tentoonstelling op Zondag wel een getuigenis van verantwoorde Zondagsviering vanuit de Christelijke levensbeschouwing geeft.

Dus onder een getuigenis van verantwoorde Zondagsheiliging verstaat de schrijver dat zes Zondagen lang het gebouw geopend is, portiers in dienst zijn om de mensen te ontvangen, bewakers toezicht houden, leiders groepen rondleiden, misschien cassa's voor toegangskaarten geopend zijn, misschien extra-treinen uit alle delen des lands 's Zondags rijden omdat de huisvrouwen in de week nu eenmaal moeilijk kunnen — bij het ene getuigenis mag het andere ook wel komen I — en dat terwijl de grote-stadspredikanten blijven klagen over het zeer slechte kerkbezoek des Zondagsmiddags en - avonds, vooral in de Hervormde Kerken.

Neen, Zondagsmiddags niet naar de kerk, maar naar de tentoonstelling, dat is het getuigenis van de verantwoorde wijze waarop de Zondag vanuit de Christelijke levensbeschouwing zou kunnen worden gevierd.

Verder wijst de schrijver op het "illusoir worden van de eenheid". Precies zoals jaren terug de liberalen altijd hebben gesproken, als het volksdeel, dat nog voor Gods Woord wil bukken, niet in alles met hen mee kon gaan ; dan werd ook het verwijt tot hen gericht: ze verstoren de eenheid !

Tenslotte maakt de schrijver nog de grote theologische fout door de scheiding van Wet en Evangelie te poneren, net alsof het Evangelie een ruimere wet is, net alsof  "uit het Evangelie" betekent : de wet aan de kant. In mooie woorden noemt de schrijver dat : "een levend getuigenis van de vreugde en vrijheid, waarin wij als christenmensen staan in deze tegenwoordige wereld".

In het derde stuk van het Hervormde leerboek, de Heid. Catechismus, wordt wel ietwat anders over de verhouding van Wet en Evangelie gesproken !

En dit alles noemt de schrijver : de Hervormde levensstijl, het andere, meer „wettische" is neo-Calvihisme.

Grote verwarring van begrippen. Wat is Hervormde levensstijl ?

Misschien denkt de schrijver aan de levensstijl van zichzelf, van zijn omgeving, van zijn Hervormde vrienden, van de stad, maar mag men die levensstijl in 't algemeen Hervormd noemen ?

Bepalen de Hervormde mensen de Hervormde levensstijl ?

Maar hoe moet het dan met de levensstijl der Hervormden op de Veluwe, in de Z. Hollandse dorpen, in andere plattelandsstreken, waar men met de bovengenoemde levensstijl en Zondagsheiliging zeker niet accoord gaat ?

Ik voor mij versta onder Hervormde levensstijl de stijl, die niet mensen maar die de Hervormde belijdenis op grond van de Schrift bepaalt.

Ik denk aan het Hervorrnde leerboek, de Heid. Catechismus, Zondag 32, nader geformuleerd in vraag en antwoord 115 Zondag 44, hierin wordt de Herv. levensstijl omschreven.

Aangaande de Zondagsheiliging Zondag 38 lees ik wat anders dan wat de schrijver ons wil doen geloven.

Daarin wordt gewezen dat de kerkedienst — ook de middag- en avondkerk — bevorderd moet worden en dat gebeurt niet door op de Sabbath een tentoonstelling uit te schrijven.

God heeft de Sabbath gegeven tot heiliging en daartoe mogen wij rusten.

Ook staat nog vermeld, „dat ik de Heere door Zijn Geest in mij late werken en alzo de eeuwige Sabbath in dit leven aanvange".

In het zich stellen onder het Woord onder de bedauwing van de Heilige Geest komt de geestelijke vreugde naar de belofte Gods en staat de mens in de geestelijke vrijheid uitziende naar de eeuwige Sabbath.

Die vreugde is wel ietwat anders dan  "de vreugde en vrijheid, waarin de christenmensen staan in deze tegenwoordige wereld" en lopen door de zalen van de tentoonstelling op tijden waarin God hen roept naar Zijn dienst.

Wij betreuren het, dat „De Herv. Kerk" op onprincipiële wijze de principiële, moedige houding van de Christenvrouwenbond heeft durven aan te vallen en wij roepen de schrijver en het blad op tot de ware levensstijl naar Schrift en Hervormde Belijdenis.

Ook wat de Zondagsheiliging betreft.

Observator.

P.S. Nader vernemen wij dat het tentoonstellingsbestuur voor de principiële houding der Christenvrouwen gezwicht is en toch maar besloten heeft de tentoonstelling des Zondags te sluiten.

Wij zijn dankbaar, dat zo de eenheid der Nederlandse vrouwen in het huldeblijk aan de Koningin is hersteld.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen