Het Christelijk Nationaal Vakverbond

Voorzover mijn herinnering gaat, is over de Protestants Christelijke Vakbeweging in „De Waarheidsvriend" niet veel geschreven. Dat is verklaarbaar, wijl de Gereformeerde Bond een organisatie vormt met werkzaamheden op geheel ander terrein. De Gereformeerde Bond poogt de Ned. Hervormde Kerk weer terug te roepen tot haar eigen belijdenis — het Chr. Nat. Vakverbond tracht de maatschappelijke werkers — hand- en hoofdarbeiders — te verenigen in de strijd voor een Christelijke maatschappij.

Als het goed is, staat de kerk en waar het Chr. Nat. Vakverbond interkerkelijk is — alle Prot. Christelijke kerken — als ik 't eens zo mag uitdrukken, achter die Vakbeweging, die gegrond is op de belijdenis van de Zoon van God en is een trouw lid der kerk uiteraard ook lid van een der Vakorganisaties van het Christelijk Nationaal Vakverbond.

Dit is niet het geval want met 130.000 leden is het Chr. Nat. Vakverbond kleiner dan het R.K. Vakverbond, kleiner dan het rode Vakverbond en ook kleiner dan de Eenheids- Vakcentrale, de communistische Vakcentrale. En toch is er juist van dat Chr. Nat. Vakverbond een boodschap tot het Nederlandse volk uitgegaan tegen het communisme, die het hart verkwikt.

Het Chr. Nat. Vakverbond doet een beroep op de rijkdom en de zegen van het Evangelie voor het leven van Staat en maatschappij en verlangt, dat het gehele volk voor de kracht van dat Evangelie zal buigen.

Dit is nu eens niet een getuigenis van alleen maar tegen, goedkoop als het papier, waar de woorden op gedrukt zijn, — maar een getuigenis, hetwelk door vele leden van het Chr. Nat. Vakverbond ook beleden wordt in de practijk.

Het is gemakkelijk, om in Kerkbodes artikelen te schrijven, welke verdeeldheid brengen in de eigen kring der geestverwanten ; dat is zelfs geen kunst. Het is echter moeilijk, véél moeilijker, in de storm van deze tijden met name in de grote steden, te staan naar de eenheid in Christus op maatschappelijk gebied. Wij denken, dat de tijd der vervolging voorbij is, maar wie in de havens en op de grote werken geen onbekende is, weet, dat er moed toe behoort om als arbeider Christelijk georganiseerd te zijn. Het wordt — dunkt mij — hoog tijd, dat in de dorpen het Chr. Nat. Vakverbond de steun verkrijgt van allen, op wier steun mag worden gerekend. Gebeurt dit niet, dan bieden de dorpen niet voldoende tegenweer tegen het overwicht in de steden en helpen zij niet mede in de strijd der Christelijke arbeiders in die steden.

Het Chr. Nat. Vakverbond heeft 1948 tot een propaganda-jaar gemaakt.

God de Heere opene de ogen van onze Ieidslieden, onze predikanten en kerkeraden en onze verenigingen voor de zegen, welke Hij nog schenkt in het bestaan van een Vakbeweging, welke buigt voor Zijn Wet en Ordinantiën.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen