Chaos of orde

Telkens kan men in de discussie aangaande kerkelijke sociale en politieke vraagstukken symptomen waarnemen van een liberalisme „om Gods wil". Daar is een afkerigheid van het gebod, van norm, dogma en regel, welke zich verdedigen wil met een vroomachtig beroep op de vrijheid Gods. Zij doen het voorkomen, alsof het vrije werk van Gods Heilige Geest belemmerd zou worden door onze bindingen. De libertijnen van de 17de eeuw beweerden, dat God, zo hoog en boven de aarde verheven, zich met het menselijk gedoe hier beneden niet bemoeien zou. Het is wel merkwaardig, maar de libertijnen zijn altijd bezorgd voor God. De zoeven genoemden, wier geslacht intussen nog niet is uitgestorven — zijn bezorgd, dat Gods verhevenheid er onder zou lijden, als Hij zich met de aardse zaken bemoeide. Intussen zetten zij God voor dit ondermaanse leven met een vroom gebaar op non-activiteit.

Thans laat zich een andere libertijnse bezorgdheid vernemen. Geen dogma, geen norm, geen regel, geen leer, want met al deze bindingen staat gij de vrije werking van Gods Geest in de weg.

Spreek met deze mensen niet over het recht Gods, over Zijn eis van gehoorzaamheid, want al deze dingen vinden geen erkenning. Gods vrijheid zult gij, mens. niet beperken door uw regels en geboden, door uw dogma's en wettische vroomheid.

Voor de libertijnse God is hier op aarde geen plaats.

Temidden van de verwarring schijnt men toch enige behoefte te hebben aan een God, die de mens weer op gang helpt. Het is immers ook goed libertijns geredeneerd, als men zegt, dat het Gods werk is uit de chaos een kosmos te scheppen. Eigenlijk gaat al het scheppen Gods daarin op, dat Hij uit de chaos een kosmos maakt. Ter waarschuwing van hen, die zulke dingen weleens napraten, wijzen wij er op, dat deze gedachte meer profaan mythologisch dan Schriftuurlijk is.

Welnu, de mens heeft de chaos gemaakt, laat God daarin nu weer enige orde maken. Hoe kon de mens die chaos maken ?

Wel hij dacht, dat hij de geschiedenis in zijn hand had. Zo hoogmoedig was de negentiende eeuwse mens (en hij niet alleen!) Zijn wereldbeschouwing, of eigenlijk wereldbeeld, zijn wijsbegeerte, zijn dogma's en theorieën . . . . . .

Het laat zich wel enigszins begrijpen, dat een vrome libertijn van vandaag het hoofd schudt over zijn eigenwijsheid en vindt, dat hij het toch helemaal bij het verkeerde eind heeft gehad . . . . . .

Van een libertijn kan men voorts verwachten, dat hij in zijn ijver om eigen leer en regel op zij te zetten terwille van Gods vrijheid, tegelijk ook maar alle "menselijke" leer overboord gooit, want zo ziet hij toch ook het geloofsdogma, de wettische vroomheid, gehoorzaamheid aan de Wet Gods, ja, eigenlijk ook de Heilige Schrift.

Wat er dan overblijft ? Een vrije mens in een vrije wereld en een vrije God in een andere wereld, precies als bij die ouderwetse libertijnen. Het vrome kleed  is een beetje gemoderniseerd, maar de oude plooien zijn niet verdwenen.

Zo nu en dan kan men geluiden opvangen uit de mond van kerkelijke leidslieden, die verdacht weinig verschillen van de uitgesprokerï libertijnen, ja, zelfs de spot drijven met degenen, die een beroep doen op de Wet Gods.

Van dergelijke leidslieden is weinig te verwachten en zij zullen ons niet uit de kerkelijke verwarring knnnen helpen, die het beter menen te weten dan het Woord Gods, dat ons roept tot de Wet en de getuigenis.

Onze vaderen hebben daaromtrent andere opvattingen gehuldigd en ons volk heeft daarvan de gezegende vruchten gehad. Alleen gehoorzaamheid aan des Heeren geboden zal ons uit de nood kunnen redden, gelijk Hij beloofd heeft: „Die Mij eert, zal Ik eren".

S.^

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen