Christen

Dezer dagen kwam ons een boek in handen van een Amerikaan, Carl Mc Intire, predikant bij de Bible-Presbyterian Church, een fundamentalist, zoals deze mensen worden genoemd, in tegenstelling met de modernisten. Hij aanvaardt die bijnaam. Als er twee groepen in de kerk zijn, moeten zij een naam hebben. Toch geeft een en ander hem aanleiding om op de betekenis en waardering van de naam Christen in te gaan. Hij gaat daarbij radicaal te werk. Een man, die zich modernist noemt, kan geen Christen zijn. De dingen, welke hij gelooft en leert, lochenen het wezenlijke van het Christelijk geloof. Inplaats van liberaal of modern te zijn, is hij zeer ouderwets. Hij herhaalt de oude satanische twistvraag : Is het ook, dat God zeide ? Ook de term fundamentalist Christen, wij zouden zeggen : rechtzinnig Christen, heeft eigenlijk geen recht van bestaan. Dit zou immers betekenen, dat er nog een ander soort van Christenen zou zijn, terwijl dat niet zo is. Men is Christen of men is het niet. Hij voegt er aan toe : de fundamentalist is cfe Christen, een modernist is het niet. De fundamentalist is Christen, omdat hij gelooft in de fundamenten des geloofs, welke heden en sedert de laatste vijftig jaren worden aangevallen.

Een andere phrase, welke populair is in onze tijd, is : ,,Bijbelgerovig Christen".

Dit zou insluiten, dat er nog een ander soort van Christenen is, en dat is niet zo. Indien iemand Christen is, gelooft hij Gods Woord, hij houdt God aan Zijn Woord. Hij neemt de Bijbel als Gods Woord aan op het gezag van God Zelf.

Verder merkt hij op, dat er op die wijze binnen de kerk een strijd is ontstaan tussen geloof en ongeloof, tussen Bijbelgelovigen en niet Bijbelgelovigen.

Hij betreurt 't, dat de Protestanten de naam ,,Katholiek" prijsgeven en wijst op de belijdenis : Ik geloof een heilige algemene (Katholieke) Christelijke kerk. terwijl de Roomsen steeds meer die titel aan zich trekken. Het is waar, dat ook hier te lande de Protestanten bijna niet meer spreken van Roomsen, maar van Kathoheken.

Ten slotte wijst hij op het gevaar, dat onder de invloed van het modernisme de Christelijke waarheden worden vervlakt, bijzonderlijk de heilsfeiten.

Hij roept de kerk op om te waken tegen deze beroving en pal te staan tegen de vijanden van het Evangelie, die ook de oude denominaties willen doen verdwijnen, die Amerika groot gemaakt hebben.

Wij gaan op de Amerikaanse toestanden niet in, maar het is wel duidelijk, dat de verschijnselen, waarop hij de aandacht vestigt, niet alleen in Amerika voorkomen. Wij kunnen dezelfde dingen ten onzent waarnemen, al worden zij een weinig anders genoemd. Ook hier een streven om orthodoxie en vrijzinnige Christenen te onderscheiden. En in de grond der zaak heeft Mc. Intire recht, dat het een en het ander niet juist is. Spreekt men van orthodoxe Christenen, dan — zou hij zeggen — wordt ondersteld, dat er nog een ander soort is, en dat is niet zo. Men is Christen of men is het niet. Maar, als men Christen is, dan is men dat door het geloof in de Christus der Schriften en dan neemt men de Bijbel als Gods Woord op gezag van God Zelf.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen