Afscheiding

Vroeger werd de Geref. Bond er van beschuldigd, dat men het aanstuurde op afscheiding.

Nu was de naam van de Geref. Bond in de beginne ook anders. Toen heette onze Bond : Bond tot vrijmaking* van de Ned. Herv. (Geref.) Kerk.

Die naam is veranderd. Nu heet onze Bond : Bond tot verbreiding en verdediging van de Waarheid in de Ned. Herv. (Geref.) Kerk.

Misschien heeft ook dat wel meegewerkt, dat we nu niet meer beschuldigd worden van neigingen tot afscheiding.

In Friesland blijven we echter nog steeds in een kwade reuk staan. Als men daar het woord "gereformeerd" hoort, denkt men onmiddellijk aan de gereformeerde kerken der afscheiding.

Als we eens rondom ons zien, moeten we met weemoed constateren, dat het proces der afscheiding bezig is op een verschrikkelijke manier voort te woekeren.

Laat ik nu maar eens bij Harderwijk blijven. Daar is een Herv. Kerk met drie predikantsplaatsen, die bezet kunnen worden door gereformeerde predikanten. Er is een Gereformeerde Kerk, maar ook natuurlijk een kerk van art, 31. Er is ook een Chr. Geref. Gemeente.

Een dertigtal grote en kleine mensen vormen een gemeente, die behoort bij de groep ds. Kersten. Weer een ander dertigtal behoort bij de oud-gereformeerde gemeenten. Een honderdtal mensen behoren tot de groep, die onder Hierden de prediking van de heer de Rustige volgde.

Deze laatste groep is thans zonder voorganger. Vorig jaar heeft de heer de Rustige aan zijn volgelingen bekend gemaakt, dat hij ophield met preken. "De Heere had hem bekend gemaakt, dat hij op moest houden met preken. Het woord werd door God van de kandelaar genomen". Aldus de heer de Rustige.

We hadden dus met dat al zes groepen van mensen, zes kerk-formaties, die allen wensten te staan op de bodem van één zelfde belijdenis.

Lezers, ge begrijpt toch wel, dat dit een onding is. Zo iets zou toch eigenlijk niet mogen gebeuren. En dat, terwijl de Schrift ons leert, dat het moest wezen één kudde onder één herder. En ik denk, dat het helaas hier nog niet bij blijven zal. In de toekomst komen er nog wel meer afscheidingen.

En ze noemen de een de ander een secte. Prof. Schilder noemde vroeger de Chr. Geref. Kerk ook al een secte. Dat is natuurlijk te begrijpen. Als de kerkengroep van dr. Kuyper de ware kerk is, dan is het natuurlijk consequent geredeneerd, dat elk ander mens, die zich daar niet bij aansluit, een sectariër is.

Ik kwam in één maand in contact met vertegenwoordigers van drie van die kleine groepen. Het gesprek kwam over hun getalsterkte. Alls drie wezen er mij op, dat de weg naar de hemel maar een smalle weg was en dat er weinigen waren, die op dezelve wandelen.

Het kleine getal was voor elk van de drie het bewijs, dat ze het bij het rechte eind hadden.

Toen werd mijn hart vervuld met weemoed en riep ik het op mijn terugweg naar huis in mijn binnenste uit : „O, wat is het kerkelijk kadaster toch danig in de war."

Nu kunnen we de weg inslaan van dr. Kuyper, die de pluriformiteit van de kerk heeft aanvaard als dogma. Hij riep ten slotte de verschillende kerkformaties op tot de heilige wedijver voor het Koninkrijk Gods. We hebben dr. Kuyper daarin nooit kunnen volgen. We zien in de verbrokkeling der kerk de zonde der kerk.

Ziet het er thans donker uit in de wereld, in de kerkelijke wereld is het niet minder donker en duister.

Hoe zal men nog ooit weer bij elkander komen, opdat de wereld het zegge : ziet hoe lief ze elkander hebben ?

Nu staat de Christenheid, zelfs de Christenheid van de gereformeerde gezindheid jammer­ lijk verdeeld in de kokende branding der wereld.

O, Heere, Uw werk houd het over in het; midden der jaren.

Maak Uw Sion één !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen