Opstanding

Het Evangelie der opstanding is omgeven door vrees, twijfelmoedigheid, verbaasdheid, ongeloof en grote blijdschap. Lees maar de Evangeliën na. Vrees bij de wachters, maar ook bij de vrouwen. Twijfelmoedigheid bij het ledige graf. Ik weet niet, waar zij Hem gelegd hebben. Ongeloof zelfs bij de discipelen. De woorden der vrouwen waren als ijdel geklap. En toch gingen Petrus en Johannes naar het graf. Zij verwonderden zich en Johannes geloofde.

Het is merkwaardig, dat de oversten des volks, die Hem hadden overgeleverd en gekruisigd, het wel geloofden. Zij herinnerden zich het woord van de Christus, terwijl de discipelen nodig hadden daarop door de Engelen gewezen te worden. Zij begonnen ijverig valse geruchten te verspreiden, omdat zij geloofden, dat Hij was opgestaan. Hij had het immers gezegd en de tekenen, waarop zij zagen, spraken er vóór : Nu zou het laatste nog erger worden dan het eerste. Zij waren indachtig aan Zijn leer en aan de wonderen, die Hij gedaan had. Hadden zij Lazarus niet gezien na zijn opstanding? Had die Romeinse hoofdman niet getuigd ? Neen, de oversten des volks zijn er niet rustig op geweest, toen Hij gestorven was en in het graf van Jozef gelegd. De vrouwen, die met Hem waren, de discipelen, bedroefd en eigenlijk teleurgesteld. Denk maar aan de Emmaüsgangers : Wij hoopten, dat Hij het was, die Israël verlossen zou. De oversten en de ouderlingen des volks onrustig en gedrukt als dóór sombere voorgevoelens, dat er toch iets heel buitengewoons zou gebeuren. En ziet, toen kwam heel vroeg na de sabbath de mare Zijner opstanding.

Zij geloofden het en waren in verlegenheid. Al hun toeleg vergeefs. Hun zaak was verloren.

De discipelen geloofden niet en de hemelboden moesten hen indachtig maken aan hetgeen Christus gezegd had, als Hij nog bij hen was.

Nog altijd wordt het Evangelie der opstanding omgeven door vrees, twijfelmoedigheid en ongeloof. En toch, het Evangelie der opstanding is het Evangelie. Het wordt genoemd een kracht Gods tot zaligheid en die kracht is de kracht van Christus' opstanding, de kracht der vernieuwing en der overwinning des doods.

De opstanding is bestreden van de dagen der apostelen tot vandaag. Denk aan de Corinthiërs (hoofdstuk 15 van de eerste brief). Op verschillende wijze heeft men gezocht om het Evangelie te behouden zonder de opstanding, desnoods ook zonder een werkelijke vleeswording des Woords. De apostel Paulus heeft het verstaan, dat dan het Evangelie krachteloos en het geloof ijdel zou zijn. Zo zijn wij dan nog in onze zonden, indien Christus niet is opgestaan.

Vanwaar toch die weerstand ? Zouden zij, die zich verzetten tegen het Evangelie der opstanding, evenals de oversten der Joden eigenlijk wel geloven, dat Christus is opgestaan ? Zij geloven althans, dat Hij in de dood niet kan blijven als Hij de Zone Gods is. Opstanding en vleeswording des Woords hangen hier nauw samen. Als Hij de Zoon is en zo wordt toch de Christus der Schriften ons voorgesteld — dan is het veel moeilijker te verstaan, dat Hij sterft dan dat Hij uit de dood verrijst.

Maar dan wordt het Evangelie steeds meer Evangelie. Dan moet Zijn sterven een vrijwillige, goddelijke daad zijn! Heeft Hij dan ook niet gezegd, dat de Vader Hem macht gegeven heeft het leven in Zichzelf te hebben ? Heeft Hij geen macht het leven af te leggen en wederom tot Zich te nemen ?

Zijn sterven een vrijmachtige daad van goddelijke liefde en daarom een sterven voor anderen, plaatsbekledend.

Zo komt het alles neer op een onverbiddelijke keuze : de Christus der Schriften, geheel, zoals Hij ons wordt voorgesteld, als de Middelaar Gods en der mensen, in Wie alleen de zaligheid is —- of een valse Christus van eigen makelij.

Dat was het dilemma voor de Joden. Zij wensten wel een Christus, maar niet deze hemelse Hogepriester, omdat zij een gerechtigheid zochten, die uit de mens is.

Maar de discipelen dan ? Zij geloofden niet, omdat zij nog niet verstonden de weg Gods. Maar zij hebben verstaan. Zij habben Hem gezien, de Verrezene. Zij hebben Zijn heerlijkheid aanschouwd, vol van genade en waarheid. De Heilige Geest heeft hen geleid in de Waarheid, en getuigd van de nieuwigheid des levens uit geloof' tot geloof.

En allen, die door die Geest geleid worden in de verborgenheid des Evangelies, leren Hem kennen in de kracht Zijner opstanding en verwachten de toekomst Zijner heerlijkheid.

Gestorven om onze zonde en opgestaan om onze rechtvaardigmaking. Om onze zonde. Dat moet persoonlijk worden : om mijn zonde, en om mijn rechtvaardigmaking. Dat is genade. Zovelen Hem aangenomen hebben, heeft Hij macht gegeven kinderen Gods genaamd te worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen