Roep om eenheid

Er is in de Westerse landen tegenwoordig een roep om eenheid. We beluisteren die roep op staatkundig-, zowel als op kerkelijk gebied. Het vanuit het Oosten opdringende communisme heeft de bevolking van de Westerse landen met angst vervuld. Men is bang, dat de vruchten van de Westerse beschaving verloren zullen gaan. De vrees voor overweldiging door de Russen heeft een aantal landen naar elkaar toe gedreven. Helaas, niet het beginsel van het Evangelie van Jezus Christus heeft hen naar elkaar toegevoerd. Neen, ook in de Westerse landen zijn er reeds duizenden, die met God en Zijn Woord gebroken hebben. Als we de historie laten spreken, wordt het ons duidelijk, dat ook de gematigde elementen nimmer in staat zijn geweest om de revolutie te keren. En ook in Rusland moest de partij van Kerenski de zeilen strijken voor het communisme.

Neen, tegen de revolutie is het énige middel : het Evangelie van de Heere Jezus Christus. Daarom zijn we ook allerminst gerustgesteld door het tot stand komen van de eenheid van enige Westerse volken.

Ook in de verschillende kerkformaties horen we de roep om eenheid. Allen zijn het er over eens, dat de verscheuring van het lichaam van Christus ontzettend is. Geen dogma van de pluriformiteit der kerken kan dit feit ook maar enigszins wegdoezelen. De verschillende kerkformaties in ons land, die begeren te staan op de bodem van éénzelfde belijdenis, laten ook weinig goeds horen. Van een uitbouw van de belijdenis, van een getuigenis tegen communisme en nationaal socialisme is niets terecht gekomen. Inplaats daarvan is de verdeeldheid door meningsverschil over H. Doop en Verbond nog toegenomen en heeft geleid tot meerdere verdeeldheid.

Wie zal aller oog nog richten op het gemeenschappelijk gevaar, hetwelk al die kerkformaties van de zijde des ongeloofs bedreigt ?

Ook in onze kerk is er een roep om eenheid. Op zichzelf genomen, moet er een gebed zijn om eenheid. Ook de Heiland heeft gebeden, dat de Zijnen zó één zouden zijn, gelijk als Hij en de Vader één zijn. Dat is geweest een gebed voor de ware kerk, voor allen, die de Zone Gods uit het ganse menselijke geslacht zich tot een gemeente ten eeuwigen leven heeft uitverkoren en die Hij door Zijn Geest, en Woord, in enigheid des waren geloofs, van het begin der wereld tot aan het einde vergadert, beschermt en onderhoudt.

Let nog eens op de uitdrukking "in enigheid des waren geloofs" in het bekende antwoord van de Heidelbergse Catechismus, en ge zult begrijpen, hoe ver men er naast is om het gebed van de Heiland om eenheid, toe te passen op dat conglomeraat van richtingen in de Ned. Hervormde Kerk.

Die kunnen geen eenheid vormen en mógen ook geen eenheid vormen.

Het is daarom, dat ook de roep om eenheid in onze kerk mij al evenmin gerust heeft gesteld als de roep om eenheid op staatkundig en economisch gebied onder de Westerse volken.

Dat gebed om eenheid mag voor mij niets anders betekenen dan eenheid onder allen, die voor Schrift en Belijdenis willen buigen ; natuurlijk met erkenning van allerlei schakeringen, die er dan nog kunnen overblijven. En anders brengen we het niet verder dan tot een valse eenheid.

Als in onze kerk plaats is voor vrijzinnigen zowel als voor orthodoxen, blijft het een koninkrijk, dat tegen zichzelf verdeeld is. Dan kan er ook van haar onmogelijk veel kracht uitgaan op het ontkerstende deel van ons volk.

Op de conferentie op de Ernst Sillemhoeve, waar ik ook tegenwoordig was, verwonderde het mij, dat behalve de vrijzinnigen, die tot de z.g.n. Zwingli-groep behoren, bijna alle andere vrijzinnigen zich achter dit nieuwe ontwerp Kerkorde konden scharen.

Ziedaar een eenheid, die mij met grote vreze vervult.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen