Wij varen weer!

Of liever : Zij varen weer !! Wat natuurlijk wil zeggen, dat zij nog steeds varen ; maar nu dan in vredestijd, met vrediger maar niet minder noodzakelijk doel. En, omdat wij er allen zonder uitzondering belang bij hebben, dat de Nederlandse zeeman weer staag aan vaart, zeggen wij : „Wij waren weer !"

Belang ? Ja ! Immers is het wel zeker, dat, wanneer onze handelsvloot stil ligt, wij niet kunnen werken, opbouwen, zoals we dat nu kunnen. Hoe zouden toch immers onze textielfabrieken met hun duizenden werkers draaien, als de Koopvaardij er niet voor zorgde dat we uit Amerika de katoen daarvoor krijgen ? En geen smid zou een stuk ijzer kunnen smeden, als onze handelsvloot het erts niet uit Zweden, Spanje of Noord- Afrika haalde. En u zou het zonder cocosmat doen, en zonder houten meubelen. En zo kunnen we doorgaan.

Dus : de Koopvaardij is zeer, zeer belangrijk voor ons land ; voor practisch ieder onzer. Bovendien — en dat wist u vast niet — zijn er bij de handelsvaart ongeveer 40.000 van uw medelandgenoten betrokken ; rechtstreeks! En nog eens 40.000 vinden hun werk in de scheepsbouw. Dat zijn er bij elkaar al een 80.000 ; dus ongeveer het aantal inwoners van een stad als Breda ! Ons land neemt dan ook na de Verenigde Staten, Engeland en Noorwegen, de vierde plaats in onder de zeevarende mogendheden. Wij zijn daar trots op ! Toch moeten wij ons eigenlijk diep schamen. En daarom ? Wel, in de rij der scheepvaartlanden der wereld nemen we de vierde plaats in ; maar in de rij van de verzorging der zeevarenden in de buitenlandse havensteden sjokken we nog vèr, vèr achteraan. Erger nog : we zijn uitvaller ! Wij, de vierde zeevarende natie der wereld, wij zijn niet op onze post; onze mannen en jongens ter Koopvaardij laten we in al de grote havensteden, die even zo­ vele „vrij "-havens zijn voor het alcoholisme en de prostitutie, aan hun lot over.

Dat vindt u toch wel erg, nietwaar? En dat niet alléén, u doet onmiddellijk stappen om daar verandering in te brengen. U heeft er immers ook de verantwoording voor !

Mag ik u een hint geven, hoe u kunt medehelpen aan verbetering van die wantoestand ? Graag ! Maar dan eerst dit: wij, d. w. z. de Nederlandse Zeemanscentrale, hebben het plan om in, om te beginnen, een 12-tal buitenlandse havensteden een hoekje voor de Nederlandse zeeman in te richten, daartoe, wat de ruimte betreft, in staat gesteld door onze beide Engelse zuster-organisaties. Deze „Hollandse Hoekjes" moeten we voorzien van boeken, tijdschriften, couranten, schrijfbehoeften, etc. etc. We moeten er zorg voor dragen, dat onze zeelieden dus een plekje „Nederland in de vreemde" vindt, waar hij zich thuis voelt en zich vermaken kan. Maar : zorgen staan altijd min of meer in verband met geld ; liever gezegd : 't ontbreken van geld. En nu dan de hint : postigro 1.4.4.0.3.0. van Ned. Zeemanscentrale, Noordeinde 132, 's Gravenhage.

Voelt u 'm ? Goed, praten we niet meer over. Wilt u er meer van weten ? Dan graag een briefkaartje naar het hiervoor vermelde adres, en we zenden u het laatste nummer van ons orgaan ,,Zeewaarts", zolang de voorraad strekt, gratis. En als u de hint inderdaad voelt, krijgt u het ook toegestuurd. Een vol jaar lang. En voor we het vergeten: uit uw geblokkeerde tegoed kunt u het ook doen ! Maar nu praten we er helemaal niet meer over en hopen dat we kunnen zeggen : goed, goed !!

Alvast hartelijk dank!

Nederlandse Zeemanscentrale.

's Gravenhage.

(Opgenomen op verzoek.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen