Kanttekeningen

Wat zijn we liberaal.

Er komt dit jaar, ter gelegenheid van Koningin Wilhelmina's regeringsjubileum, te 's Gravenhage een tentoonstelling „De Nederlandse Vrouw 1898--1948". Een nationale tentoonstelling, waaraan vrijwel alle bevolkingsgroepen hun medewerking verlenen. Ook de christelijke vrouwenorganisaties zegden medewerking toe.

Weldra bleek echter, dat het voor dit doel gevormde Algemeen Comité de tentoonstelling ook op Zondag wilde open houden. Protest van christelijke zijde bracht in zoverre verandering, dat het Comité besloot de tentoonstelling des Zondags eerst open te stellen na afloop van de morgenkerkdiensten.

Uiteraard konden en mochten de christelijke vrouwenorganisaties niet meedoen aan deze schending van de dag des Heeren. Ze trokken zich dan ook alle terug.

Dit heeft te elfder ure het bestuur van de tentoonstelling in zijn schulp doen kruipen. Het deelde mede, dat het „onder andere omstandigheden geen reden zou hebben gevonden aan het gevoelen van de minderheid zulk een overheersende betekenis toe te kennen"', doch dat het ditmaal, nu het een nationale hulde aan de Koningin betreft, een uitzondering wil maken. „Derhalve zal de tentoonstelling des Zondags de gehele dag gesloten zijn".

„Derhalve". Niet, omdat de rechten des Heeren door alle mensen geëerbiedigd moeten worden. Zélfs niet omdat de rechten van het christelijk volksdeel, dat zich in zijn geweten over deze Zondagschennis bezwaard gevoelt, ontzien moeten worden. Het gaat enkel om ,,het gevoelen van een minderheid", dat men gerust mag negeren. Maar omdat daardoor ditmaal de nationale hulde aan de Koningin in 't gedrang , zou komen, wil men dan eens heel royaal zijn en die, lastige minderheid, de vlieg, die de kostelijke zalf des apothekers stinkende maakt, in dit geval ontzien.

Merkwaardig is de wijze, waarop heel de ,,neutrale", "algemene" pers op deze zaak gereageerd heeft.

Het "Algemeen Handelsblad" schreef : "Velen in den lande zullen ongetwijfeld geneigd zijn het Tentoonstellingsbestuur te laken voor deze beslissing". Het blad meent echter, dat het bestuur geen blaam treft. „Door toe te geven aan de eis van een uiterst kleine minderheid, welke geneigd bleek de eendrachtige samenwerking van alle Nederlandse vrouwen op te offeren aan eigen overtuiging, heeft het Bestuur aan deze minderheid en aan ons gehele volk een voorbeeld gegeven van waarlijk christelijke verdraagzaamheid, welke grote bewondering afdwingt".

De "N. Rott. Crt." zwaait eveneens veel lof toe aan het bestuur, dat zo tot overdrijvens toe verdraagzaam is en laat zijn afkeuring aan het adres van de scheurmakende minderheid duidelijk blijken. Het bestuur "gaf een prachtig voorbeeld, dat echter geenszins als precedent bedoeld is". Een andere keer, wanneer de Vorstin niet in het geding is, zal men de minderheid niet op deze wijze mogen ontzien, meent het verdraagzame blad.

In dezelfde geest uitte zich ook het „Algemeen Dagblad".

Men ziet, het liberalisme is sinds Kappeyne zichzelf gebleven. Wie getuigt: „Zo zegt de Heere", ja zelfs wie eenvoudig vraagt: „Houdt rekening met onze gewetensbezwaren", is een mens, die scheuring en tweedracht veroorzaakt. Geeft men zo iemand zijn zin, dan is dat een geval van grenzeloze zelfverloochening.

De liberalen hebben zich thans georganiseerd in de „Volkspartij voor Vrijheid en Democratie", die zegt, ook de christelijke grondslagen van staat en maatschappij te willen verdedigen.

In twee christelijke periodieken heb ik de laatste weken artikelen aangetroffen, waarin werd aangedrongen op zo nauw mogelijke politieke samenwerking met de V. V. D., omdat zij politiek "aan de goede kant zou staan"

Bij de liberalen is niets veranderd sinds Kappeyne. Zij bleven trouw aan hun libertijnse, humanistische beginselen. Zijn wij even trouw gebleven aan de christelijke beginselen, en zien we nog dat christendom en humanisme vuur en water zijn ?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen