De zelfstandigheid der plaatselijke gemeente

De plaatselijke gemeente zelfstandige openbaring van het Lichaam van Christus. Dit is een grondstelling van het gereformeerd kerkrecht, welke in het ontwerp Kerkorde niet tot haar recht komt. Ten dele kan dit wellicht worden toegeschreven aan de invloed van de organisatie van 1816. Het onderscheid met de Dordtse Kerkorde valt reeds dadelijk op in artikel 1 van het algemeen reglement der synodale organisatie: „De Nederlandse Hervormde Kerk bestaat uit al de Hervormde gemeenten etc."

Het ontwerp luidt (art. 1) : „De Nederlandse Hervormde Kerk, overeenkomstig haar belijdenis openbarig van de ene heilige, algemene Christelijke Kerk, omvat al de Hervormde gemeenten in Nederland, alsmede etc."

In beide bepalingen overheerst de gedachte aan een eenheidsinstituut. Deze gedachte vindt zeker geen steun in de belijdenis. Afgezien van het bezwaar, dat een verklaring : „overeenkomstig haar enz.", in een kerkorde niet thuis hoort, is deze voorstelling ook niet helemaal juist. De plaatselijke kerk immers is als zodanig een openbaring van de ene, heilige, algemene Christelijke Kerk.

Dat wil niet zeggen, dat dit niet van toepassing zou zijn op het verband van plaatselijke kerken. Wij zijn van oordeel, dat wat van een plaatselijke kerk mag gelden, ook weer van de vergadering der kerken geldt. Niet ten on­rechte ziet Voetius de Classicale Vergadering als een vergadering der kerken van de classis, maar ook als een kerkeraad van de classicale Kerk. Zo ook de provinciale en generale synode. Behalve dat zij vergaderingen der kerken zijn, zijn zij ook provinciale en generale kerkeraden.

Deze beide functies moeten dan ook worden onderscheiden. Men wil in het ontwerp kerkorde een centraliserende en een decentraliserende tendens laten werken: van boven naar beneden en van beneden naar boven.

In een presbyteriale kerkorde ontmoeten deze beide lijnen, het centrale en het particuliere, elkander in ieder verband der kerken : classicaal, provinciaal en generaal. Maar daarom moet ook van een verband der kerken worden gesproken. De Nederlandse Hervormde Kerk is een verband van kerken of gemeenten.

Van verschillende zijden is reeds op het belang van de plaatselijke kerk gewezen. Wij achten de erkenning van de rechten der plaatselijke gemeente dan ook niet alleen een onbetwistbaar kenmerk van een presbyteriale kerkorde, maar ook geheel in de lijn der Heilige Schrift. (Vgl. Openbaringen 2).

Daarom mogen de plaatselijke gemeenten niet nalaten op te komen voor haar rechten. Het ontwerp is thans in discussie. Dat zij dan getrouw zijn en haar stem laten horen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen