Samuël een zoon der Wet

107)

Diep als de hemel, was ook de stilte om hem heen. Geen windje was er te voelen, geen droog blaadje ritselde er. Het was alsof de natuur zelf haar adem inhield om goed te luisteren. Geen hond blafte, en het scheen, alsof er geen enkel roofdier op prooi uit was. Zo kon zijn sluimerend oor luisteren naar de toon, die heentrilde door de doodstille nacht.

Steeds sterker werd die toon en hij luisterde er naar met zijn ganse ziel. Dat was de stem van het volk, dat daar beneden „Amen" riep.

En waaróp riepen ze Amen ? Wat was er tevoren gezegd ? Hij moest dat zeker niet hebhen gehoord. Maar nu verzamelde hij al zijn opmerkzaamheid, — de Ebal riep iets. En dat was dit: „En de Heere zal u verstrooien onder alle volken, van het ene einde der aarde tot aan het andere einde der aarde ; en aldaar zult gij andere goden dienen, die gij niet gekend hebt, noch uwe vaders : hout en steen. Daartoe zult gij onder die volken niet stil zijn, en uw voetzool zal geen rust hebben ; want de Heere zal u aldaar een bevend hart geven, en bezwijking der ogen en matheid der ziel. En uw leven zal tegenover u hangen ; en gij zult nacht en dag schrikken, en gij zult uws levens niet zeker zijn".

Maar de Gerizim antwoordde dadelijk : „Gij zult de Heere, uw God, zoeken en vinden, als gij Hem zoeken zult met uw ganse hart en met uw ganse ziel. Wanneer gij in angst zult zijn, en u alle deze dingen zullen treffen, in 't laatste der dagen, dan zult gij wederkeren tot de Heere uw God. en Zijner stem gehoorzaam zijn ; want de Heere uw God is een barmhartig God, Hij zal u niet verlaten, noch u verderven, en Hij zal het verbond uwer vaderen, dat Hij hun gezworen heeft, niet vergeten".

Maar dan verhief weer die kaalhoofdige Ebal zijn stem met de dorens op zijn top : „Daarentegen zal het geschieden, indien gij de stemme des Heeren uws Gods niet zult gehoorzaam zijn om waar te nemen, dat gij doet al Zijn inzettingen, die Ik u heden gebied, zo zullen al deze vloeken over u komen en u treffen. Ik zal u onder, al de volken verstrooien, en gij zult een klein volksken in getal overblijven, onder de heidenen, waar de Heere u henenleiden zal. Daartoe zal Ik een zwaard achter u uittrekken, en uw land zal woest en uw steden zullen een woestijn zijn. Dan zal het land aan zijn Sabbaten een welgevallen hebben alle de dagen der verwoesting, en gij zult in dat land uwer vijanden zijn ; dan zal het land rusten en . aan zijn Sabbaten een welgevallen hebben. Alle de dagen der verwoesting zal het rusten, overmits het niet rustte in uw Sabbaten, toen gij daarin woondet. En aangaande de overgeblevenen onder u. Ik zal in hun hart een weekheid in de landen hunner vijanden laten komen, zodat het geruis van een gedreven blad hen jagen zal, en zij zullen vlieden gelijk men vliedt voor een zwaard, en zij zullen vallen, terwijl er niemand is die hen jaagt. En gij zult zijn tot een schrik, tot een spreekwoord, en tot een spotrede onder al de volken, waarheen u de Heere leiden zal".

(Wordt vervolgd.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen