DE HERVORMDE KERK

Na de bevrijding werd de reglementenkerk in beginsel doorbroken en een overgangsperiode brak aan, waarin een generale Synode onder een werkorde een nieuwe kerkorde zou voorbereiden. Deze werkzaamheden zouden geschieden in gehoorzaamheid aan de Heilige Schrift en staande op de bodem der belijdenis. Velerlei arbeid werd of voortgezet of ter hand genomen. Zo zagen wij ook verschijnen het weekblad met als naam het opschrift van dit artikel.

Wanneer wij ons eens een ogenblik indenken welk een rol dit blad zou kunnen spelen, indien het inderdaad geredigeerd werd in gehoorzaamheid aan de Heilige Schrift, zoals onze Gereformeerde Vaderen dit verstonden, dan zien wij een groots perspectief ! Inderdaad, indien bekwame mannen hierin het evangelie brachten naar Schrift en Belijdenis, welk een opvoedende kracht zou er van zulk een blad kunnen uitgaan ! Indien op populaire wijze deschriftuurlijke waarheden werden uiteengezet, indien, hun betekenis werd in het licht gesteld op onderscheiden terreinen des levens, welk een geestelijk voordeel zou dit kunnen opleveren.

Maar wat zien wij nu in de practijk ? Hoe weinig komt er van dit alles terecht ?

Of de schrijvers niet bekwaam zijn ?

Alleszins, en toch wekt dit blad bij de voortduur de critiek en ontstemming op van hen, die niet alleen de laatste paar jaren zeiden te willen staan op de bodem van Schrift en Belijdenis, maar dit ook reeds vele jaren geleden zeiden.

Ik wil eens zo het een en ander beknopt in herinnering brengen.

Wie herinnert zich niet, dat dit blad inzake de doodstraf een opvatting propageerde, die door de Synode werd afgewezen ?

Het is nog niet zo heel lang geleden, dat dit blad een reclamecampagne op touw zette voor de benoembaarheid van de vrouw in de ambten der kerk.

Werd in dit blad de houding van de Ned. Chr. Vrouwenbond, die het geopend zijn van. een tentoonstelling op Zondag, afkeurde, niet gelaakt en afgewezen ?

Dit blad keurt af, dat de N.C.R.V. geen vrijzinnige predikanten voor zich wilde laten optreden en acht dit een argument om zendtijd voor de Hervormde Kerk zelf te vragen.

Dit blad spotte zo eens met het uitgaan van hoorcommissies. Moest dit de weg voorbereiden voor een ander systeem, ruiling bij overeenstemming tussen predikanten ?

Thans verzet het blad zich tegen het gebruik van richtingsnamen. Klaarblijkelijk moeten de verschillen maar verdoezeld worden. Dit blad werkt mede aan een vals eenheidsstreven in volstrekte strijd zowel met de Schrift als met de Belijdenis.

Ik vraag mij af : moet dit maar zo doorgaan? Wenst men dit als private personen of als groep te propageren, men kan het er al of niet mee eens zijn. Maar ik acht het onduldbaar, dat een dergelijk blad, uitgegeven door een officiële instantie onzer kerk, dit min of meer systematisch doet, terwijl het niet te aanvaarden is voor hen, die inderdaad aan Schrift en Belijdenis wensen vast te houden.

Wordt het geen tijd, dat deze zaak eens op de komende Classicale Vergaderingen wordt aangebonden en dat daarna deze zaak ook ter Generale Synode bezien wordt ?

Het gaat toch niet aan, dat min of meer namens de kerk opvattingen in de kerk worden ingedragen, die in strijd zijn met de grondslag der kerk!

Ik weet het, dat er nog wel meer zaken zijn. die aan ernstige critiek onderhevig zijn, en terecht, maar wordt het geen tijd ter bevoegder plaatse hieraan uiting te geven ? Het komt mij voor, dat de Classicale Vergadering hiervoor de eerst aangewezen plaats is.

Dat men dan spreke en niet zwijge!!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen