De belastingschroef van de Synode!
De financiële druk van de Synode wordt hoe langer hoe groter. De gemeenten zitten al jaren met de verplichte bijdragen voor de kas van de predikantstractementen.
Langzamerhand zijn die bijdragen aanzienlijk verhoogd. Onze gereformeerde gemeenten betalen lang niet het minst. De kerkgang is in onze gemeenten meestal heel goed. Derhalve ook mooie collecten. De zitplaatsengelden brengen een aanzienlijk bedrag op. De pastoriegoederen en de kerkvoogdij goederen vindt men natuurlijk ook in vrijzinnige gemeenten. De heffing naar deze laatste factor is dus voor alle richtingen dezelfde.
In vrijzinnige gemeenten zijn echter de collecten vaak miniem en de zitplaatsen brengen weinig op. Dan kan de aanslag natuurlijk niet hoog zijn. Ziehier enkele redenen, waarom onze gereformeerde gemeenten lang niet het minste betalen.
Nu kwam daarbij de aanslag voor de Paas- en Oudejaarsavondcollecte. Die is voor Harderwijk ongeveer ƒ 2300.—. Nu de vrijwillige Paascollecten verminderen in opbrengst, wil men het geld door vrijwillige aanslagen bij elkaar brengen. En als dat geld niet binnenkomt, zijn er dan sancties te verwachten ? Komt er dan een stok achter de deur ? Zal men dan approbatie van beroep inhouden ?
Dan nog de collecten voor de wederopbouw van kerken en pastorieën. Best! Men hoopt, dat Harderwijk ieder jaar ƒ 3000.— bij elkaar zal brengen. Voorts is dit jaar het quotum veranderd. Het is van ƒ 90.— op f 300.— gebracht. Uit dit quotum moeten de reisgelden en de vergaderingskosten worden vergoed voor de verschillende hogere besturen.
Nu wil men bovendien van elk lid van onze kerk ƒ 1.— hebben voor de Generale Kas. Dat zou Harderwijk weer ƒ 1600.— per jaar kosten.
Tegen deze wijze van handelen heeft schrijver dezes ernstige bezwaren. We zijn van mening, dat een verdere doorvoering van deze centralisatie van financiën op verzet moet stuiten. De kerkvoogden worden straks lichamen, die slechts gelden hebben te verzamelen om die op te sturen naar de verschillende centrale kassen in 's Gravenhage.
Met de Diaconieën gaat het misschien op de duur ook al die kant op.
De Synode bedenke, dat de uiterste grenzen bereikt zijn en dat vele gemeenten aan deze aanslagen niet meer zullen voldoen.
Of ik dan niets geen solidariteitsgevoel bezit voor het geheel van onze kerk ?
Laat ik daarop dit mogen antwoorden, dat het gereformeerde volk gaarne de beurs opent voor al het kerkelijk werk, dat in nood is. Dat hebben ze menigmaal op schitterende wijze betoond en dat betonen ze nóg. Maar ! . .. . dan moeten ze ook verzekerd zijn dat ze die gelden geven voor een arbeid, die werkelijk geschiedt in gebondenheid aan Gods Woord en aan de belijdenis onzer vaderen.
Als ze daaraan echter twijfelen, houden ze de duim op de knip. En geen wonder !
De Synode is op een gevaarlijk pad.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 juli 1948
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 juli 1948
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's