Hoe staat de Kerk tegenover de Schrift?

Wij zijn aangaande het vraagstuk van het Schriftgezag in onze Kerk verontrust. In een vorig artikel "Vrijzinnige critiek op de Belijdenis", hebben we aangetoond hoe de houding tegenover de Schrift al of niet naar de belijdenis de verdere houding tegenover de andere artikelen van de belijdenis bepaalt.

Prof. Sevenster deelde zelf de identificatie van Openbaring en Schrift niet, maar meende nochtans dat de belijdenis deze wel zo ziet en dat de mteeste theologen deze zienswijze niet delen.

Dit laatste verontrust ons.

Immers vele opmerkingen en standpunten in onze Kerk geven daartoe aanleiding.

In „De Nederlandse Geloofsbelijdenis", critisch beschouwd door vrijzinnige professoren en predikanten, wordt openlijk meegedeeld dat men het standpunt van de Belijdenis niet deelt.

In de laatste vergadering van de Generale Synode hebben dezelfde klanken weerklonken, getuige het verslag van de vergaderingen in het weekblad van de Nederlandse Hervormde Kerk. In het verslag over de discussie aangaande art. 10 van het Ontwerp lezen we o.m. „De tweede speker vraagt om klaarheid over de term

: gehoorzaamheid aan de Heilige Schrift en

: in gemeenschap met de belijdenis der Vaderen.

Hier kan leertucht uit ontstaan. Is gehoorzaamheid aan Genesis 1 tot Openbaring 22 bedoeld, of gaat het om gehoorzaamheid aan de boodschap, daarin vervat ?

Deze spreker maakt dus onderscheid tussen de Schrift en de boodschap van de Schrift en wil dus alleen gehoorzaamheid eisen voor de boodschap der Schrift, niet voor de gehele Schrift; maar dit is volgens prof. Sevenster in strijd met artl 2—7 van de Ned. Geloofsbelijdenis, die niet toelaten, dat men de boodschap uit de Schrift „pelt".

Niettegenstaande dit, stemt toch ook deze tweede spreker straks vóór het Ontwerp Kerkorde (want het Ontwerp is met algemeene stemmen aangenomen) en stemt ook deze spreker in met art. 10 „in gehoorzaamheid aan de Heilige Schrift en in gemeenschap met de belijdenis der Vaderen".

Helder is mij dit alles niet.

Hoe moet ik nu ten aanzien van leden, die zich als bovenstaande uitlaten, de termen „gehoorzaamheid", „Heilige Schrift" en „gemeenschap" opvatten ?

Hoe dit alles ook zij, dit staat vast, dat de houding tegenover de Schrift het criterium is van de houding tegenover andere geloofszaken en belijdenis-gegevens.

Vanuit dit standpunt lopen de lijnen uiteen.

Vanuit dit criterium kan men de scheiding in onze Kerk opmerken.

Maar niet alleen nationaal, ook internationaal is dit punt het kenmerkende uitgangspunt, van waaruit de scheidslijnen lopen.

De beide wereldraden van kerken (de Wereldraad en de Internationale Raad van Chr. Kerken) gaan in dit punt uiteen.

Daarom behoeft 't ons niet te verwonderen dat de Internationale Raad van Chr. Kerken, tegenover de Wereldraad, als eerste artikel van haar grondslag noemt de onfeilbaarheid van de Heilige Schrift: „De Raad belijdt de goddelijke inspiratie van de gehele Heilige Schrift, haar daaruit voortvloeiende onfeilbaarheid en haar volstrekte autoriteit als het Woord van God en mitsdien als enige regel voor geloof en leven".

Bij alle schemering, die er thans in onze Kerk over vele geloofszaken ligt, is 't bovenal noodzakelijk, dat de Kerk zich in de eerste plaats uitspreekt over haar houding tegenover de Schrift.

Het moge zijn, dat de verontrusting worde weggenomen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen