Een brief uit Ouderkerk aan de IJssel

Van een lezer van De Waarheidsvriend, die in Ouderkerk aan de IJssel woont, kreeg ik een schrijven, waaruit ik het volgende overneem :

„Waar zijn uw zonen ? " Gereformeerde ouders in de Herv. Kerk! Tot u wil ik die vraag richten. Geve de Heere ons de Hanna's, die hun zonen willen geven voor Zijn dienst. Onze Kerk heeft ze broodnodig. Onze gemeenten verkommeren. Onze scholen kunnen zelden personeel benoemen, dat onze beginselen is toegedaan. Komt, zetten we onze schouders eendrachtig onder deze schone taak- en laten we gewillig zijn om te doen ook in deze, wat onze hand vindt om te doen en laten onze zonen met de studie beginnen".

Tot zover het schrijven. Ik neem die kreet uit Ouderkerk aan de IJssel over. Ik onderstreep het. We hebben Gereformeerde predikanten nodig. Van alle kanten vraagt men mij om Gereformeerde prediking. Onze voorzitter kreeg dezer dagen een verzoek van een kerkeraad, die tot nu toe vrijzinnig was, om een Gereformeerd predikant te noemen, die geschikt werd geacht om de vrijzinnige voorganger op te volgen.

Helaas, we hebben ze niet voldoende.

Leraren voor het middelbaar onderwijs van Gereformeerde beginselen, zijn witte raven. We hebben nodig advocaten van Gereformeerde beginselen, artsen, ingenieurs, enz. enz. Op het platteland vraag ik menigmaal aan de jonge mensen, wat ze willen worden. En steeds hoor ik weer maar van „liefhebberie in de boerderie". En toch zitten er onder die zonen van het platteland, die het land bebouwen, knappe koppen. Laten ze toch ook gaan studeren. En stote de Heere zélf nog arbeiders uit in Zijn wijngaard.

Nog een ander gedeelte uit het schrijven wil ik even aanhalen :

Het Studiefonds.

"Is er iets, dat onze steun en warme belangstelling behoeft, dan is het het Studiefonds ter opleiding van Gereformeerde predikanten in onze Kerk. Het mag eenvoudig in onze kringen niet voorkomen, dat geld een verhindering is om de dure studie van predikant aan te vangen. Hebben we nog enige liefde voor onze oude Kerk, dan zullen we geven met milde hand; dan zullen onze kerkeraden stellig niet vergeten enkele malen in het jaar ons de gelegenheid te bieden om te offeren. Dan zal onze penningmeester zich van plezier in de handen wrijven als velen zich zullen wenden om steun voor de voltooiing van hun studie".

Ook dit sympathieke schrijven is uit mijn hart gegrepen. Daarom wilde ik ook deze lekenstem in ons blad laten horen.

En nu het laatste uit die brief :

„Wie twee rokken heeft, die geve er een aan hem, die er geen heeft. Er zijn in ons land gemeenten, die 2 of 3, of 4, of 5 predikanten van Gereformeerde richting hebben. Er zijn óók gemeenten, die 10 of 20 keer beroepen en nog geen predikant hebben".

Ook bij dit laatste gedeelte van dit schrijven zij het mij vergund een kleine kanttekening te maken. Het is inderdaad de vraag, of het Gods wil is, dat sommige gemeenten drie predikanten hebben, terwijl andere grote gemeenten jarenlang herderloos moeten blijven. Let wel, we zeggen niet, dat die derde predikant in die gemeenten overbodig is. Ook daar is werk voor hem in overvloed. Maar toch is het zaak, om te luisteren naar de klacht van de briefschrijver uit Ouderkerk aan de IJssel, dat al maanden tevergeefs een beroep heeft uit­ gebracht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen