Naar de Generale Synode

Vóór de Juli-zitting der Synode werden bezwaren tegen het Ontwerp Kerkorde door onze Studiecommissie (voorzitter ds. Vermaas en secretaris ds. Bouw) in bezwaarschrift samengebracht mede namens de Gereformeerde Bond bij de Synode aangediend en in ons orgaan gepubliceerd.

In verband met de voortzetting van de behandeling in de Synode (18 October 1948) werden onze bezwaren en wijzigingsvoorstellen betreffende verschillende in behandeling komende ordinanties in vervolge op de voorgaande ingezonden. Zij luiden als volgt:

Korte samenvatting van onze bezwaren tegen Ordinantie I en voorstellen van wijziging.

Hoofdbezwaar is, dat, ondanks de door de toelichting opgewekte verwachting, deze voorgestelde kerkorde nog veel te weinig is gebouwd op het bijbels gegeven, dat Christus Zijn Kerk regeert door middel van het ambt. Het ambt krijgt geen gelegenheid en vrijheid om te regeren volgens de roeping van het ambt. Bij de behandeling van de artikelen zal dit telkens naar voren komen.

Artikel 1. Het hier genoemde getal ambtsdragers zal onmogelijk opzicht kunnen houden over en weiden kunnen de schapen van Christus. Daarom wordt voorgesteld :

In alinea 4 worde gelezen na het woord „diakenen" : ,,en in gemeenten boven de 1000 zielen zulk een getal, dat overeenkomt met minstens 3 ouderlingen op elke 1000 zielen. Het getal diakenen wordt zelfstandig geregeld. Het slot van alinea 4 vervalt na het woord ,,diakenen".

Immers het ambt van ouderling is te heilig om gebruikt te worden voor de oplossing van de kwestie van bestuur en beheer. Zie onze bezwaren en oplossing daarvan in stuk over Bestuur en Beheer.

In alinea 5 worde het woord , "oneven" weggelaten en in plaats van  "de helft" worde 2 maal gelezen : „een evenredig deel". Ingevoegd worde een alinea : „de aftredenden zijn niet terstond herkiesbaar". Aangezien het ambt, goed vervuld, bijzonder zwaar is, is voor persoon en Gemeente deze bepaling gewenst.

Artikel 2. Hier is nog veel te veel de geest der oude reglementen. De taak van de Kerkeraad is veel te formeel omschreven. In het onzekere is gebleven welk Evangelie in de Kerk en aan de wereld gebracht moet worden. Die onzekerheid is een gevaar voor Kerk en wereld, zie Gal. 1 vers 8, en maakt het toezien op de prediking onmogelijk. Bovendien heeft de Kerkeraad ook een taak en regeling van catechisatie en huisbezoek. Daarom wordt voorgesteld in al. 2 achter het woord , "taak" te lezen : "toe te zien, dat in de prediking of belijdenis der leden niet van Schrift en Belijdenis wordt afgeweken.; de regeling van catechisaties en huisbezoek; de toelating tot de bediening der sacramenten.

Artikel 3. Als de Kerkeraad van dag tot dag de Gemeente verzorgt en weidt, verdient het aanbeveling minstens 1 maal per maand samen te komen ter bespreking van de opgedane ervaringen enz. De D.K.O. schreef een wekelijks samenkomen voor.

Voorgesteld wordt daarom begin art. 3 al­dus te lezen : „De Kerkeraad komt in de regel éénmaal per maand bijeen, doch minstens zesmaal per jaar".

Artikel 4. Ook hier overheersing van het formele als bij de Kerkeraad. Niet wordt genoemd als de eerste taak : opzicht over de leer en het leven der ambtsdragers en Gemeenten der Classis. De oude reglementengeest is onder andere namen gebleven.

Daarom wordt voorgesteld te lezen :

Al. 1 : "De Kerken komen bijeen in classicale vergaderingen"

Elke gedachte, die het presbyteriale karakter geweld aandoet, moet vermeden worden.

Al. 4 worde aldus gelezen : „Nevens elke ter classicale vergadering afgevaardigde predikant wordt een ouderling afgevaardigd. Het breed moderamen der classicale vergadering kan diakenen of kerkvoogden uitnodigen als adviseurs aan de classicale vergadering deel te nemen, zoveel mogelijk bij toerbeurt".

Men late de meerdere vergadering blijven bestaan uit predikanten en ouderlingen. De diakenen behoren, strikt genomen, niet tot de Kerkeraad, en in ieder geval niet tot het in art. 5 van de Kerkorde voorgestelde, Consistorium.

Artikel 5. Hierin wordt verondersteld veel ijver tot allerlei arbeid, maar de maatstaf van beoordeling dezer arbeid is weggelaten. Men vreest een belijdenis zonder ijver. Maar is niet gebleken, altijd weer, het gevaar van een ijver zonder belijdenis ? Zie ook o.a. Matth. 23 : 15.

Daarom worde gelezen achter het woord "taak' in al. 1 : "Zorg voor de zuivere prediking van het Evangelie in overeenstemming met de belijdenis in de classis" ;

En opdat de classicale vergadering deze arbeid beter zou kunnen verrichten, wordt voorgesteld aan bovengenoemde alinea toe te voegen : „het examineren van Candidaten tot de H. Dienst, die in de classis inkomen, in de leer der Kerk".

Artikel 7. Hiervoor wordt voorgesteld een redactieverandering als in art. 4, opdat ook deze meerdere vergadering alleen besta uit predikanten en ouderlingen.

Artikel 8. Na het woordje "taak" in al. 1 worde ingevoegd : „Zorg voor de zuivere prediking in de gehele provincie"..

Artikel 10. Ook naar de Synode worden alleen afgevaardigd predikanten en ouderlingen, zoals thans het geval is, blijvende de bevoegdheid der Synode om diakenen en kerkvoogden als adviseurs aan de vergadering te doen deelnemen.

Artikel 11. Vooral in de Synode worde uitgebannen iedere zweem van burgerlijke handeling, waarbij verstand en meerderheid de toon aangeven. Er zij binding aan het Woord Gods en aan de belijdenis, die God ons geschonken heeft.

Daarom wordt voorgesteld in te voegen na het woordje "taak" : „de vaststelling en handhaving van de belijdenis der Kerk, het vaststellen van de regelen voor orde en tucht; te waken voor een goede opleiding tot de dienst des Woords".

De laatste alinea op blz. 47 worde aldus gelezen : „te onderhouden de enigheid met al de Kerken, die met haar uit dezelfde belijdenis leven". Toegevoegd worde : „Bij de aanvang van elke samenkomst der generale synode betuigen alle leden hoofd voor hoofd hun hartelijke overeenstemming met de belijdenisgeschriften in art. 10 der Kerkorde genoemd".

Artikel 12. Bezwaar moet gemaakt worden tegen de concluderende stem, die men wil geven aan de vaste Scriba. Dat is niet gewenst in een presbyteriale Kerk. Beter is een assessor er bij.

Men leze daarom in al. 4 : „een adviserende stem uitbrengt".

In al. 5 : „twee assessoren".

Artikel 15. Bij de eis van neerleggen, van zijn ambt op 65-jarige leeftijd zij opgemerkt, dat helaas meer gelet is op het belang der pensioenfondsen dan op het belang der Kerk. Een open oog hebbend voor het feit, dat soms op 65-jarige leeftijd de werkkring te groot kan zijn, bepleiten wij in de. geest van de huidige noodregeling deze tere aangelegenheid te ordenen bij een gewone ordinantie, opdat van de roeping en gaven van hen een behoorlijk gebruik kan gemaakt worden. Is het voorts wel Kerkelijk gedacht dat 65-jarige ambtsdragers, die geen inkomen hebben, hun ambt niet behoeven los te laten ? Voorgesteld wordt weg te laten in al. 3 : „waaraan inkomsten zijn verbonden". In al. 3 voege men in achter „bereikt" : „voorzover die werkkring voor hem te uitgebreid wordt geacht. De bepalingen daaromtrent zijn te vinden in de desbetreffende ordinantie".

Artikel 19. Met het oog op de zwaarte van het ambt en het zitten blijven uit sleur en het gevaar van regering bij een of twee, is ook herkiesbaarheid voor één keer ongewenst.

Voorgesteld wordt de lezing : al. 1 : „zijn niet terstond herkiesbaar". al. 2 : „bij aftreding niet terstond herkiesbaar".

(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen