FRANKRIJK

Met trots en met angst zien wij de ontwikkeling der gebeurtenissen in Frankrijk aan. Met trots, omdat dit bij ons in Nederland niet gebeurt. Met angst, omdat als de communistische agitatie in Frankrijk de overhand krijgt, het nog in opbouw zijnde West-Europa een onherstelbare slag wordt toegebracht.

Ik ben van oordeel, dat die trots wat getemperd behoord te worden. Ik erken met grote dankbaarheid dat Nederland, v/at de arbeidsvrede betreft, zeer gunstig bij de rest van de wereld afsteekt, maar daarmede zijn wij er niet. Het socialisme heeft de wetenschappelijk onhoudbare leer van de klassenstrijd verworpen, doch nog geen afstand gedaan van de woordenkeus uit die klassenstrijd, en wij zelf zien de strijd tussen lonen en prijzen ook nog niet liggen onder de eis der gerechtigheid. Ware dit zo — dan zou ook onzerzijds in de weg der Christelijke organisaties meer gezocht worden naar samenbinding van krachten en overleg van belanghebbenden : boeren, arbeiders en middenstanders op de grondslag van 's lands nood en een verantwoorde verdeling van de druk, welke uit die nood opkomt.

Voor trots is geen reden, wèl voor gebed op bezinning en om trouw.

Het uitvallen van Frankrijk uit het West- Europees blok, kan ons inderdaad met angst vervullen, doch niet met een angst, die alle actie verlamt.

Dan nog staan wij voor onze eigen verantwoordelijkheid in de bestrijding van het communisme en alle afbrekende en verdelende krachten.

Ik wilde, dat de schrijvers in Kerkbodes inzagen dat een toon, die verdeelt, niet te pas komt en vervreemding brengt onder hen, die leiding verwachten in deze zware tijden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen