De Kerk en wij

II

De Heilige Doop.

De vorige keer hebben wij samen gezocht naar de betekenis van het woord „Kerk" en gezien, dat dit zowel de betekenis heeft van vergadering van geroepenen als gemeenschap van waarachtig gelovigen, die de Heid. Catechismus „levende lidmaten" van Christus' Kerk noemt.

Vervolgens zagen wij, dat de éne heilige christelijke Kerk uiteengeslagen is in vele Kerken en dat al deze Kerken een meer of minder zuivere openbaring zijn van „de Kerk van Christus".

Wij zouden ons echter bepalen tot onze oude Hervormde Kerk met al haar zonden en gebreken, maar waarin toch altijd nog het Woord Gods verkondigd en de sacramenten bediend worden naar de instelling van Christus.

Wat betekent nu de Hervormde Kerk in ons leven ? 

En het antwoord was, dat de Heere Zich met ons bemoeit in en door de arbeid der Kerk. Dat is al begonnen, toen wij nog een baby waren en het sacrament van de Heilige Doop hebben ontvangen.

Wat betekent voor ons nu eigenlijk de Heilige Doop. Het is toch immers altijd weer zo'n wonderlijk gebeuren, wanneer onder het zingen van een lofpsalm een klein kindje wordt binnen gebracht en zijn naam in één adem genoemd wordt met de heilige Naam des Heeren. Hoe zouden wij, nietige stervelingen, dit ooit durven doen, als de Heere Jezus Zelf Zijn discipelen niet het bevel begeven had om in heel de wereld uit te gaan, het Evangelie te verkondigen en te dopen in de Naam des Vaders en des Zoons en des Heiligen Geestes. Welnu. Dat is ook met u geschied. Gij zijt immers geboren uit christen-ouders en behoort dus tot het Israël van het Nieuwe Verbond. Gij behoort tot het verbond der genade en hebt daarom het teken en zegel hiervan aan uw voorhoofd ontvangen. De oorspronkelijke wijze van dopen was eigenlijk veel meer zeggend. Dan werd een kind geheel onder water gedompeld. De betekenis hiervan was, dat men onder water stierf om tot een nieuw leven op te staan. De bedoeling is duidelijk. Vooral wanneer volwassenen gedoopt werden. Zij wilden immers breken met hun heidens bestaan en voor Christus gaan leven. In deze doop werden zij dus vermaand  "de wereld te verzaken en in een nieuw godzalig leven te wandelen". Maar tevens was deze onderdompeling een herinnering aan de dood van de Heere Jezus aan het kruis van Golgotha. „Gestorven voor onze zonden en opgewekt tot onze rechtvaardigmaking".

Dat is dus nog de eigenlijke prediking, die van dit sacrament uitgaat. In de sacramenten wordt immers met de tekenen van water, brood en wijn, gewezen op het lijden en sterven van Christus.

Het water in de Doop wijst ons daarom op onze zonde, waarvan wij gereinigd moeten worden. Dit kan echter alleen door het bloed van Christus, dat reinigt van alle zonden.

Ons doopformulier spreekt in het begin ook van onderdompeling en besprenging met het water, waardoor wij leren, „dat wij in het Rijk Gods niet kunnen komen, tenzij wij van nieuws geboren worden".

God de Vader verzegelt ons in de Doop, dat Hij met ons een eeuwig verbond der genade opricht. De Zoon, dat Hij ons reinigt door Zijn bloed, terwijl de Heilige Geest ons verzegelt, dat Hij ons tot lidmaten van Christus heiligen wil. Hier ligt dus de doop-belofte voor ons in volle rijkdom.

Maar het formulier herinnert ons onder „ten derde" zeer duidelijk, dat wij door deze verbondsbelofte van God vermaand worden en "verplicht" tot een nieuwe gehoorzaamheid, n.l. dat wij deze God liefhebben zullen met heel onze ziel, de wereld verzaken en in een godzalig leven wandelen moeten. God geeft ons dus in de Doop Zijn rijke belofte, die in Christus gefundeerd is, maar vraagt ook gehoorzaamheid.

Zo is de Heilige Doop dus het teken van Gods wijsvinger, waarbij de Heere ons steeds herinnert : „Ik zal uw God zijn, maar gij moet Mijn gehoorzaam kind zijn". Door de Doop behoren wij dus niet meer tot de heidenvolkeren, maar tot de christenheid, die geroepen is om de Naam des Heeren te verheerlijken. De belofte, in deze Doop ons toegezegd, mag echter een pleitgrond voor ons gebed zijn. Zo roept dit „teken des kruises" ons steeds weer tot geloof in Jezus Christus. Herinnert ons aan Gods liefde, in Christus ons geopenbaard. En de Kerk mocht hier a]s dienares des Heeren optreden. Zij mocht dit teken aan uw voorhoofd verzegelen. In deze zin mag de Kerk heten "de Moeder der gelovigen".

Zij vangt immers de jonge kinderen reeds op in dit heerlijk sacrament en begeleidt hen straks op hun weg, door onderricht in Gods Woord, in prediking en catechisatie.

De Heilige Doop was dus de eerste officiële band tussen u en de Hervormde Kerk.

Jezus Christus was in deze wereld gekomen, niet om gediend te worden, maar om te dienen. Zo staat ook de. Kerk in deze wereld niet om te heersen, maar als een, die dient.

(Wordt vervolgd.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen