MEDITATIE
KRUIS EN VREUGDE
Ik ben met Christus gekruist. Galaten 2 vers 20.
Aldus getuigt de Apostel Paulus van zichzelven. Dit is zijn belijdenis, tevens zijn beleving. Met deze woorden Iaat hij iets weten aangaande zijn leven op het apostelconvent te Jeruzalem, waar hij zijn medebroeder Petrus als in het aangezicht wederstond. Hiermede geeft hij te kennen, hoe verzekerd hij was van zijn gemeenschap aan de lijdende Verlosser, alsmede van zijn deelgenootschap aan al de zegeningen, welke uit dat verzoenend lijden en sterven voortvloeien. Zó volkomen meende hij wat hij daar schreef, dat hij er bijvoegt : ,,Ik leef niet meer, maar Christus leeft in mij". Duisternis en licht, Kruis en Vreugde, maar onafscheidelijk van Christus !
In diezelfde zin schreef hij ook aan de Romeinen : ,,Wij zijn met Hem gestorven. Houdt het daarvoor, dat gij der zonde dood zijt". Paulus kende de vierderlei vereniging met Christus : betrekkelijk, genootschappelijk, bevindelijk en gestaltelijk. Hoe zalig moet deze volle vereniging met de Heere Jezus Christus dan wel niet zijn ; hoe zalig Zijn Kruisdood, Zijn heerlijke gehoorzaamheid aan God, Zijn Vader, en de volle overwinning der zonde te mogen aanmerken als de onze, alsof wij zelve deze dingen volbracht hadden, en het te weten dat dit heerlijk beginsel, door het geloof toegeëigend en bewaard, dagelijks krachtig werkt, om de oude mens te doen sterven en ons geheel te vernieuwen en te heiligen, zodat wij in nieuwigheid des levens voor God wandelen. Om nu tot dat nieuwe leven, dat geboren wordt uit het afsterven der oude natuur, te geraken, is niets nodig, dan het blijven in Christus, de Gekruiste. Het eerste woord van Christus tot de ziel in haar roeping is : „Kom tot Mij !", het laatste : „Blijf in Mij !"
Gelijk een takje op een sterkere stam geënt wordt en daardoor niet slechts in aanraking met de stam komt, maar ook levenskracht en groei daaruit ontvangt en daarmede als geheel verenigd wordt, zo moeten ook wij met Jezus één plant worden in de gelijkmaking .Zijns doods ; en heeft dit plaats, dan zullen wij het ook zijn in de gelijkmaking Zijner opstanding; wij zullen dan delen in de kracht van Zijn leven.
In Zijn Kruisdood werd Hij gewond en in Zijn geopende wonden is als 't ware de plaats. Waar wij Hem ingeplant moeten worden, even gelijk de het daar geplaatst wordt, waar de stam geopend en gesneden werd.
Zo moet de gelovige met Zijn Heere verbonden worden, en daarom komt tot hem de roepstem : ,,Komt allen, ook gij, tot Mij, die vermoeid zijt met uw zonden, beladen met uw schuld, en Ik zal u ruste geven, vreugde geven in . . . . Mijn wonden".
Daar ziet hij, hoe in de verzoening van het vlees, die in Christus' verbroken lichaam is geschied, hem de weg geopend is, om Hem ingelijfd te worden en deel te hebben aan al de zegeningen Zijner goddelijke natuur.
De gewonde stam en de gewonde ent worden gesneden, om in elkander te passen, de een naar de mate van de ander, in gelijkvormigheid aan elkander. Alzo moet er gelijkvormigheid zijn tussen het lijden van Christus en uw lijden. Zijn ondervindingen moeten de uwe worden. Scheppard wijst hier met nadruk op, als hij zegt, dat de gerechtigheid van Christus niet alleen moet worden toegerekend aan de ziel, maar bovenal door 's Heeren Geest haar moet worden ingeplant. Met Hem moet gij dus gekruisigd worden evenals Christus, moet gij er dus toe komen om uw leven af te leggen, en alzo in de weg des doods een nieuw en verzoend leven te ontvangen : gij zult dan ook ondervinden, dat de dood, die gij, dat is uw oude mens, sterven moet, een kruisdood is : een dood van bittere smart èn.... zwaar lijden.
Doch daartoe komt de ziel alleen door de gemeenschap met Christus als medegekruisigd. Daartoe kan zij alleen geraken, door gedurig (denk aan Asaf : Ik zal dan gedurig bij U zijn . . . " ) in Hem, de Gekruiste te blijven ; Hem in Zijn nederige geboorte, in Zijn lijden en strijden, inzonderheid aan Zijn Kruis te beschouwen . . . . . èn te aanbidden als Degene, met Wie ik één ben door mij met veel gebed, met innige zuchting en sterk verlangen aan Hem over te geven, opdat Hij mij opneme in de volle gelijkvormigheid Zijns doods.
Aan het Kruis komt Gods Zoon dan ook tot Zijn derde, zo niet de diepste trap van vernedering, daar Hij zich met de mensheid heeft verenigd en nu ondervindt, wat het zegt, een van het zondige mensdom te zijn en deszelfs vloek te dragen : aan het Kruis alleen komt de ziel tot de volle gemeenschap met Hem.
In de dood verwint de Levensvorst de macht des doods Zijn dood is de dood van de dood ; in de dood alleen deelt Christus de overwinning toe ; met Hem te sterven, wat is het anders dan deel- en lotgenoot te worden van Zijn leven! De genade van Jezus, de Gekruiste, valt dan ook alleen te genieten, ja, vreugdevol in de weg van gemeenschap.Immanuël, God met ons !
Die nu met Christus is gekruist, is in alle delen gekruist.
Het verstand, van tevoren zo speels en dartel, gekruist. De stoute, weerbarstige wil gekruist. De hartstochten en ongebreidelde driften gekruist. De op ijdelheid verzotte ogen gekruist. Het naar het boze gerichte oor gekruist. De in ijdel geklap en gesnap zich verlustigende tong gekruist. De handen, uitgestoken naar het onrecht, de voeten, gekeerd naar de goddeloze weg gekruist." Ja, zegt de Apostel (1 Cor. 9 vs. 27) : ,,Ik bedwing mijn lichaam en breng het tot dienstbaarheid". Enerzijds smart, anderzijds vreugde. ,,Want indien gij naar het vlees leeft, zo zult gij sterven, maar indien gij door de Geest de werkingen des lichaams doodt, zo zult gij leven". (Rom. 8 VS. 13).
Welaan dan, waarde lezer, maar naar de leerschool van Jezus, bij aanvang of voortgang. Daartoe niet te oud, ook niet te. jong. Niet te rijk, ook niet te arm. Ach, neen, rijken en armen ontmoeten elkaar, de Heere heeft ze beiden gemaakt. Naar Jezus heen, in deze onze o, zo vaak donkere en duistere druk- en proefwegen, waarin de ziel, zo vaak eenzaam en verlaten, de roep der oude Kerk herhaalt: „Wachter, wat is er van de nacht ? " Naar Jezus heen, naar Zijn kruis, naar Zijn Vreugde! Werp Jezus, uw Jezus, Zijn Kruis, tiw Kruis, toch niet weg, want gij werpt uw vreugde weg!
(Ede)
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 2 december 1948
De Waarheidsvriend | 6 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 2 december 1948
De Waarheidsvriend | 6 Pagina's