De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

De Generale Synode in de politiek

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De Generale Synode in de politiek

4 minuten leestijd

,,In opdracht der Generale Synode", zo luidde het bericht in de dagbladen, hetwelk meldde, dat de Voorzitter en de Secretaris der Synode naar Amerika waren vertrokken om de Federal Council aldaar bij te wonen — met klaarblijkelijk een politieke bedoeling.

De ,,verklaring" in het Weekblad van de Ned. Herv. Kerk van 22 dezer afgedrukt, geeft een indruk van de gedachten, die tot een en ander hebben geleid in verband met de huidige politieke situatie. 

Deze verklaring komt terug op het schrijven aan de Raad van Ministers van 22 September, waarin werd uitgedrukt, ,,dat een oplossing van de problemen, die door geweld van wapenen zou worden gevonden, onvermijdelijk mede een bron van zeer grote toekomstige moeilijkheden zou worden".

Wij laten geheel in het midden, hoe iemand persoonlijk over de Indische kwestie denkt en welke politieke inzichten hij daaromtrent heeft.

De grote vraag, welke hier aan de orde is, is van principieel kerkelijke aard.

De Generale Synode handelt in deze zaken als kerk, geeft getuigenissen namens de kerk omtrent de verhouding van ,,Nederland en Indonesië", richt zich namens de kerk tot de Ministerraad met haar waarschuwing, stuurt een delegatie namens de kerk naar Amerika met een politieke commissie.

De Generale Synode doet dit volgens haar ,,verklaring", met betrekking tot een beslissing der regering, waarvan zij moet bekennen, dat zij zich, wat betreft haar politieke gecompliceerdheid, aan het oordeel der kerk onttrekt."

Het gaat dus over een politieke beslissing, waarover de kerk niet kan oordelen en waarvoor niet de kerk maar de Overheid verantwoordelijk is. Men zou zo zeggen : ,,Waar bemoeit zich de Synode mee ? "

Hoe is dit te rijmen met wat zij in dezelfde verklaring zegt : n.l. „dat zij zich tot de Regering richt in de erkenning van het hoge ambt der Overheid als dienaresse Gods, en de daar­ in opgelegde eigen verantwoordelijkheid aan haar beleid, ook bij het gebruik van machtsmiddelen" ?

Er kunnen omstandigheden zijn, waarin de Overheid een zodanig gebruik van machtsmiddelen maakt, dat het moeilijk is in te zien, hoe zij dat voor de Rechter der ganse aarde zal kunnen verantwoorden. In zulk een geval laat het zich denken, dat de kerk haar wijst op die hoge verantwoordelijkheid.

Indien men echter moet opmerken, dar de beslissing door de regering genomen zich met haar politieke gecompliceerdheid, aan het oordeel der kerk onttrekt, kan het dan met de waardigheid van de kerk overeenkomen, zich dienaangaande tot de Overheid te richten en dat onder erkenning van haar eigen verantwoordelijkheid als Gods dienaresse ?

Het komt ons voor, dat de Generale Synode op deze wijze slechts haar eigen prestige en het aanzien der kerk kan schaden en haar eigen verantwoordelijkheid jegens de kerk, in wier naam zij zegt te handelen, ernstiger behoorde te nemen.

Welk gezag zich de Synode terecht of ten onrechte moge toeschrijven, het is in de kerk wat de gezagsvraag betreft anders gesteld dan in de Staat.

Het is niet betamelijk, dat de Synode namens de kerk zegt te spreken, indien zij niet overtuigd is de Kerk des Heeren waarlijk achter zich te hebben en in de Naam van Christus te spreken, zodat een iegelijk, die die Naam in een waarachtig geloof belijdt, de verantwoordelijkheid mede dragen kan en dragen moet.

De politieke bemoeienis der Synode wordt nog bedenkelijker door haar opdracht aan haar Voorzitter en Secretaris om naar Amerika te gaan. Het komt ons schier onaannemelijk voor, dat zulk een initiatief van de Synode is uitgegaan. Wij onderstellen nog minder, dat die drang uit de kerk is opgekomen.

Maar wat dan ?

Wat moet men dan denken ? Hoe wil de Synode volhouden, dat de kerk niet aan politiek doet, terwijl zij zulke dingen bestaat en klaarblijkelijk niet schroomt het kerkelijk gezag in dienst te stellen van een politiek, welke zij zegt niet te kunnen beoordelen, doch, waarin zij niettemin een standpunt inneemt, hetwelk met dat van zekere politieke partij opvallend overeenkomt ?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 januari 1949

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

De Generale Synode in de politiek

Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 januari 1949

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's