RAPPORT

Wij hebben dit rapport doorgelezen met zijn frappante voorbeelden van Roomse behandeling der Geschiedenis op de lagere school. Terecht wijst de schrijver er op, dat een stiefmoederlijke behandeling van de glorietijd van ons gemenebest in de Roomse Vaderlandse Geschiedenis boekjes niet van vandaag of gisteren is. Wat dit rapport ons echter mededeelt is al heel erg. En hoe de Roomsen deze zaak behandelen was van weinig betekenis zo lang het Calvinisme zich krachtig openbaarde en het Protestants karakter van ons nationale leven voor ieder duidelijk was en zelfs door het Roomse volksdeel slechts kon worden geconstateerd.

Een iegelijk kan begrijpen, dat de Roomse kerk de Reformatie niet kan goedkeuren, want dan zou zij zich zelf veroordelen.

Voor de Roomse kerk is het niet zo duidelijk, dat het geloof der Reformatoren, waar het in de wereld waarachtige gemeenschap vindt, zich nimmer kan voegen onder het Roomse juk. De geschiedenis heeft dit overtuigend aangetoond.

De historie-schrijver, die een meer objectieve kijk verried op de feiten, moest zelfs verklaren, dat Nederland allengs een, staat van de tweede rang werd, naarmate het Calvinistiscfh hart der natie minder klopte.

Het is daarom heel nuttig, dat de Willem de Zwijgerstichting de aandacht vestigt op de Roomse geschiedenisboekjes met hun Rooms voorstellingen der feiten, doch dit kan alleen recht gezet worden door een krachtige herleving van het reformatorisch geloof en daardoor van de geestelijke vrijheid, welke de voorwaarde is voor een krachtige ontplooiing van het nationale leven.

Die geestelijke vrijheid, wordt bovendien bedreigd van de kant der moderne ideologieën, die hun kracht zoeken in de dictatuur. De geschiedenis in het Roomse land toont aan, dat de geest der revolutie daar niet wordt geweerd. En als de Roomse kerk de reformatie voor een revolutionair verschijnsel wil houden, is ook deze revolutie in haar boezem ontstaan en begroet zij in de reformatoren haar eigen ,,revolutionaire" leden.

Wij zien niet voorbij, dat ook in het protestantse land velen ten prooi vielen aan libertijnse en revolutionaire machten en dat ook de schikbarende ontkerstening een ondermijning betekent van de echt protestantse volkskracht.

In deze omstandigheden verdient het opmerking als een betreurenswaardig verschijnsel, dat het kerkelijk leven in verschillend opzicht strevingen vertoont, die slechts bevorderlijk kunnen zijn aan een proces van romanisering. Men zoekt op allerlei wijze bevrediging van religieuse behoeften, die er op wijzen, dat men van de eigenlijke religie der reformatoren, of wil men van het geloofsleven, waarin de kracht van de reformatie was gelegen, is vervreemd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen