De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

HUISBEZOEK

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

HUISBEZOEK

4 minuten leestijd

III.

Zoveel hoofden zoveel zinnen, zegt het spreekwoord. Ja, dat ervaren wij wel bij ons huisbezoek. Telkens weer iets anders en toch vaak, in wezen ook weer telkens hetzelfde. Het menselijk hart is arglistig meer dan enig ding. Wie zal 't kennen ? ,,Zij hebben vele vonden gezocht". Inderdaad. Meestal weet ; men wel een antwoord te vinden, waarmee men zich probeert te verontschuldigen. De ene keer ligt het aan het land. Jan weer aan de koeien, en soms ook aan de vrouw(!) (Lees Lukas 14 : 16—24).

Wie zal echter altijd het juiste woord op de rechte plaats kunnen vinden. Daarom is het nodig, dat wij zelf in de Bijbel thuis zijn en in de belijdenis van onze Kerk!) en daarnaast ook enige mensenkennis bezitten.

Dit laatste doet men overigens in deze arbeid zelf wel op.

Inmiddels is het begin vaak erg moeilijk. Wij komen ergens binnen.

Zo nodig hebben wij medegedeeld, dat wij komen namens de (Hervormde) Kerk. En nu — indien maar enigszins mogelijk — niet onze tijd verspillen aan koetjes en kalfjes, om dan mèt of zonder overgang tot een ,,ander gesprek" te komen, maar direct met ons huisbezoek beginnen. Men verwacht bij zulk een bezoek immers, dat ons gesprek „geestelijk" zal zijn. Leeft u kerkelijk mee ? Gaat u naar de kerk ? Indien niet, wat is daarvan de reden? Bent u lidmaat? Houdt u zich aan uw belofte mede te werken aan de belangen van het Koninkrijk Gods en van de Herv. Kerk ? Gaat u aan het Heilig Avondmaal ? Ontvangt u daarvan zegen ? Indien niet, waaraan zou dat kunnen liggen ? Zoekt u de Heere wel en dient u Hem wel, zoals Hij dat van ons vraagt in Zijn Woord ?

Gaat u niet aan het H. Avondmaal, terwijl u toch belijdenis hebt gedaan ? Wat is daarvan de reden ? Durft u maar zo gemakkelijk weg blijven, terwijl de opdracht daar ligt: doet dat tot Mijn gedachtenis ! Bent u niet bekeerd ? Hebt u daar dan wel om gebeden, want de Heere eist van ons : „bekeert u !"

Vooral de vragen rondom het H. Avondmaal geven meestal direct aanleiding tot een dieper geestelijk gesprek, waardoor wij doordringen tot de kern van het leven des geloofs : het leven uit Gods beloften, zoals dit in de ervaring of bevinding gekend wordt. Hier zal vooral gelegenheid gevonden worden om er op te wijzen, dat ons geloofsleven niet gebouwd mag worden op het drijfzand van ons gevoelsleven, maar louter ankeren mag op de rotssteen Christus. Alleen Zijn verzoenend lijden en sterven kan het rustpunt zijn voor ons hart. Intussen ga ik verder met enkele vragen.

Zijn uw kinderen gedoopt ? Zo ja, komt u uw doopbelofte na bij de opvoeding ? Gaan de kinderen naar catechisatie ? Houdt gij toezicht op de lectuur van uw kinderen en op hun omgang met vrienden en vriendinnen ? Indien de kinderen niet gedoopt zijn : waarom niet ? Moogt gij uw kinderen dit rijke sacrament van Gods belofte onthouden? Kunt u zomaar het sacrament verachten ? Indien gij zó niet dopen kunt, is het dan niet uw plicht tegenover God en uw kind uw leven te veranderen ! Welke plaats neemt Christus in, in uw persoonlijk léven, in uw huwelijksleven, in uw gezinsleven, in uw maatschappelijk leven ? Wordt er in uw gezin gelezen uit Gods Woord, gebeden en gedankt ? Gaat vader voor in het gebed, zodat de kinderen horen, dat vader ook voor hen en met hen bidt ?

Gaat gij uw kinderen in al deze dingen voor ? Geeft gij het voorbeeld door blij en opgewekt naar de kerk te gaan, zoals Psalm 122 ons laat zien, hoe het eigenlijk moet. Ik zal met vreugd' in 't huis des Heeren gaan !

Zo zullen uw kinderen zich het later herinneren, wanneer gij misschien reeds lang gestorven zijt. De grote wijsgeer Kant heeft nooit kunnen vergeten, hoe zijn moeder vroeger uit de kerk kwam. Niet somber of naargeestig, maar met gewijde ernst, die ook anderen aanstak. Dan zult ge eens voor Gods aangezicht zeggen kunnen : zie ik en de kinderen, die Gij mij gegeven hebt!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 17 februari 1949

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

HUISBEZOEK

Bekijk de hele uitgave van donderdag 17 februari 1949

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's