Rome en Moskou

Deze week heeft het proces, dat in het door de Russische vloed overstroomde Hongarije tegen kardinaal Mindszenty gevoerd werd, allerwege de aandacht getrokken. De bedoeling van dit proces zal onder meer wel geweest zijn, dat de tegenwoordige machthebbers in Hongarije zich een gelegenheid wilden verschaffen om de kerken in het algemeen en de roomse kerk dan in het bijzonder als de vijanden van het werkende volk aan de kaak te stellen. Zo dachten zij daaruit voordeel te hebben. Men kan echter de vraag opwerpen, of zij zich niet eerder nadeel berokkend hebben. Want dit proces, waarin zij zich onder schijn van recht meedogenloos hebben ontdaan van een man, die hun doelstellingen in de weg stond, heeft ongetwijfeld voor velen de ware aard van het communisme nog duidelijker aan de dag gebracht en doen zien, dat het communisme, al geeft het zich uit als de kampioen voor de vrijheden en de rechten van de massa, in de grond der zaak de verschrikkelijkste knechting van persoon en maatschappij betekent, omdat alles en iedereen zonder enig voorbehoud ondergeschikt gemaakt wordt aan de bedoelingen van hen, die de macht in handen hebben.

Er is evenwel aan deze zaak nog een andere kant, die we niet vergeten mogen. Het proces tegen Mindszenty heeft ongetwijfeld ook aan de roomse kerk een gelegenheid gegeven om haar mening, dat zij alleen het enig veilige bolwerk tegen de rode vloed is, ingang doen vinden en de gedachte op te dringen, dat de wereld uiteindelijk tussen Rome en Moskou zal hebben te kiezen.

We achten het toch onze plicht zeer ernstig tegen die stelling te waarschuwen. De voorgestelde keuze is vals ! De roomse kerk mag zich weliswaar opwerpen als de verdedigster onzer vrijheden, maar niets is minder waar. Zoals Moskou tenslotte mens en maatschappij opoffert, laten we zeggen, aan de doelstellingen van de partij, zo zal Rome daar, waar het politieke macht weet te verkrijgen, evenzeer persoon en gemeenschap aan de kerk onderworpen doen zijn. Tot welk een gruwelijke knechting dit kan leiden, is ons uit onze vaderlandse geschiedenis duidelijk en in de tegenwoordige tijd zij Spanje, waar aan het Protestantisme nauwelijks nog enige ruimte gelaten wordt, ons een baken in zee.

Ik meen, dat het nodig is deze dingen eens te overwegen, voordat wij ons met Rome in een anti-communistisch front laten dringen. Wat Rome brengt is geen waarborg onzer vrijheden. Slechts het Woord des Heeren kan de geest van revolutie breken! Daarom zullen ons volk, het geslagen Europa en heel de wereld niet naar Rome, maar tot het Evangelie terug moeten keren.

Tot de wet en de getuigenis en anders geen dageraad !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen