HUISBEZOEK

VI.

Wanneer wij bij ons huisbezoek zijn doorgestoten tot de diepste vragen van tijd en eeuwigheid, van zijn of niet zijn, dat is van eeuwig leven of eeuwige dood, zullen wij eerst de volle rijkdom van het offer, dat Christus bracht aan het kruis van Golgotha, met elkander kunnen bespreken. Want juist daar toch leren wij Gods oordeel over ons zondig leven het best zien. Zó schuldig, dat Zijn eigen Zoon daarvoor de vloekdood sterven moest, opdat wij, nimmermeer in het gericht Gods komen zouden", zoals het Avondmaalsformulier zo schoon zegt. Daar bij Golgotha verstaan wij ook pas hoe oneindig groot Gods liefde voor zondaren moet zijn, dat Hij voor zulke snode zondaren Zijn eigen Zoon heeft willen offeren tot in de dood. Hier past immers slechts de eerbiedige stilte der aanbidding. En wanneer nu zo over persoonlijk geloof gesproken is en over de meest persoonlijke verhouding van Christus en een zondaar, die door het geloof zich aan Christus verbonden weet, dan is het eigenlijk pas het juiste ogenblik om te gaan spreken over de Kerk, die toch in wezen wil zijn de gemeenschap der heiligen (is: gelovigen). In de Kerk en in het kerkelijk samenleven en samen-verbonden zijn, begeren wij toch ook gemeenschappelijk de Heere te dienen.

Zo komen wij ook het best tot een gesprek over de betekenis der Kerk en het kerkelijk leven. De Kerk is immers als een huis, waarin allerlei elementen zich bevinden, als hout, steen, enz. Zo is er ook verscheidenheid van gaven, zelfs binnen het raam van het geloof. Er zijn vaders en jongelingen en kinderen in het geloof. Er is ook kaf onder het koren. Ook Gods kinderen zijn en blijven uiteindelijk zondaren tot hun jongste snik, zij hebben slechts een klein beginsel der gehoorzaamheid. Daarom moeten wij allen jagen naar heiligmaking om Christus' wil. Tot dit doel mogen wij ook de onderlinge bijeenkomsten niet nalaten, naar Gods bevel. In die Kerk zijn de sacramenten, waardoor de Heere ons geloof versterken wil. Ontvluchten, onder misschien vroom klinkende motieven, is dus de Heere met Zijn eis en belofte ontlopen. Waar werkelijk geloof is, daar is ook liefde voor de Kerk als Gods genadegift in deze zondige wereld. Dan moeten wij ook onze belofte nakomen, bij de belijdenis afgelegd. De enige gids bij ons huisbezoek moet dus steeds weer zijn: Gods Woord.

De boodschap van dat Woord is : zonde en genade. Zonde bij ons, genade bij de Heere Jezus Christus. Deze boodschap uit te dragen is de opdracht aan allen, die de Heere vrezen, maar inzonderheid van hen, die daartoe ambtelijk geroepen zijn als ouderling of bezoekbroeder in dienst der Kerk. Ieder mag dit doen naar eigen talent, hem van God gegeven. Het gaat niet om succes, maar om dankbare gehoorzaamheid in de dienst des Heeren. En de velden zijn altijd rijp om te oogsten. Vaak is het moeilijk, soms teleurstellend, maar in de hemel is blijdschap over die ene zondaar, die zich bekeert. En wanneer gij daartoe het middel moogt zijn, is uw leven al meer dan nuttig geweest in Gods oog. Juist in dit bewustzijn, dat het niet ons werk is, maar Gods werk, moeten wij in eenvoud, trouw en ootmoed arbeiden. Hier kan de grote heiden-apostel Paulus ons ten voorbeeld strekken, in zijn volhardende trouw ondanks gevaren, gevangenissen en stokslagen. Wij mogen Gods medearbeiders zijn.

Als wij maar blijven bedenken, dat wij slechts kunnen planten en nat maken, want de Heere moet de wasdom geven. Laten wij ons dan ook als Gods knechten gedragen overal waar de Heere ons roept. Dat legt grote verantwoordelijkheid op ons, maar laten wij zien op de grote vreugde, die alle trouwe dienstknechten wacht, wanneer zij uit de mond des Heeren mogen horen : „wel gij getrouwe dienstknecht, ga in in de vreugde uws Heeren. Over weinig zijt gij getrouw geweest, over veel zal ik u zetten". Laten wij in deze grootse verwachting onze gaven „gewilliglijk en met vreugde geven".

Van harte hoop ik menig arbeider in Gods Koninkrijk een dienst bewezen te hebben met deze eenvoudige en practische opmerkingen over dit belangrijke onderwerp, dat misschien een ernstige studie waard is, gezien de vele mogelijkheden en moeilijkheden, die de practijk hier biedt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen