Wat anderen schrijven en wij er van denken

Van roomse zijde wordt de gedachte gewekt, dat Rome tegenover de toenemende dreiging van het totalitaire communisme een veilig bolwerk zou zijn. In die gedachtengang noemde de Osservatore Romano onlangs kardinaal Mindszenty één van de grootste strijders voor de vrijheden van de mens. We willen niet in het minst afdoen aan de betekenis van de bijdrage tot het verzet tegen het communisme, die door deze kardinaal geleverd werd. Toch menen we, idat deze uitspraak niet in overeenstemming met de waarheid is. Want als het er op aan komt, is Rome niet minder totalitair dan het communisme, al zal het zich misschien niet van dezelfde middelen als het communisme bedienen. Daarom is het dan ook onjuist, om maar geen ander woord te kiezen, wanneer Rome het zó voorstelt, dat de mensheid uiteindelijk tussen Rome en Moskou zal hebben te kiezen.

Dat we daarmede geen woord teveel gezegd hebben, moge blijken uit het volgende bericht :

Een van de meest bedroevende gebeurtenissen in de na-oorlogse christelijke wereld is de R. Kathoheke vervolging van de Protestanten in Spanje. Thans heeft het R. Kath. blad „La Civitata Catolica" deze kwestie principieel behandeld. Het Noorse blad „Vart Land" schrijft hierover, dat het verschijnen van deze publicatie op zich zelf al theoretisch en practisch bevestigt, dat er vervolgingen plaats vinden, hetgeen men dikwijls heeft trachten tegen te spreken.

Principieel wordt deze kwestie als volgt besproken: „De Protestanten gaan uit van het recht tot vrijheid, de R. Katholieken van het recht tot waarheid. Ook de Protestanten zelf zullen nauwelijks ontkennen dat, in geval van een conflict tussen deze beide principes, de waarheid praevaleert.... De R. Kath. Kerk is er door haar goddelijke privileges van overtuigd, dat zij de enige ware kerk is, daardoor genoodzaakt voor zich alleen het recht tot vrijheid op te eisen, daar deze alleen met recht de waarheid kan toebehoren en nimmer de dwaalleer.

Wat de andere godsdiensten betreft, wil de kerk niet het zwaard trekken, maar wei eisen, dat deze met alle wettige en menswaardige middelen verhinderd moeten worden hun valse leerstellingen verder te verbreiden. Hieruit volgt, dat in een Staat, waar het merendeel R. Katholiek is, de kerk zal verlangen dat de dwaalleer geen wettig bestaan zal hebben, en dat, wanneer er minderheden van verschillende religies worden aangetroffen, deze louter mogen ,,bestaan", zonder meer, maar geen mogelijkheden moeten krijgen tot verbreiding van hun geloof".

Uitgaande van deze gedachtengang is het logisch, dat in landen, waar de R. Katholieken zelf in de minderheid zijn, zij volledige vrijheid van godsdienst voor allen moeten eisen.

,,Vart Land" noemt dit Jezuietische dubbele moraal. Waar de R. Katholieken de macht hebben, eisen zij godsdienstdwang, waar zij in de minderheid zijn, godsdienstvrijheid, die zij, op het moment dat zij in de meerderheid komen, weer willen afschaffen. . . . .

We behoeven er niets meer aan toe te voegen. Het is duidelijk genoeg. Het is alleen maar te hopen, dat men allerwege meer en meer gaat verstaan, waar we met Rome aan toe zijn. Daar ontbreekt het nog wel eens aan. En in ieder geval : we moeten niet naar Rome, maar naar het Woord des Heeren terug. Dat kan alleen de werkelijke vrijheden waarborgen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen