Samuël, een zoon der Wet
FEUILLETON
EEN VERHAAL UIT HET HEDENDAAGSE PALESTINA
148)
De blinke bevond zich in pijnlijke onrust, daar zij maar niets te weten kon komen over Samuels verblijf. Veel keren.tastte zij deze dag rondom hun huisje, en luisterde in het rond, in de hoop, dat zij ergens vandaan zijn stem of zijn stap zou horen. Niet in staat zich uit te spreken, zocht zij eindelijk bemoediging in een zachtjes opzeggen van psalmen en volksliederen. De vaste vorm van het geleerde gaf haar beangstigde geest een weinig houvast
De volgende dag verscheen reeds heel in de vroegte in het huisje van de oudjes weer de bruid van Jossele : Malke Gwinner, en berichtte, dat haar aanstaande man die middag zou worden vrijgelaten, en tegen de avond thuis zou komen.
Zij had een wonderlijk uiterlijk nu : een nieuwe glans van vreugde over de oude grondtrekken van nood. De vreugde had nog geen tijd gehad om haar trekken te veranderen, maar zij zou dat zeker spoedig wèl doen. Zij had een mooi gelaat en krachtige armen, en zij had handen, die het werken gewond waren, en die daar dan ook de sporen van droegen.
Zij had het sommetje, dat zij uit Rusland had meegebracht, te Haifa nog wat vergroot door de meest mogelijke spaarzaamheid, en zij had tegelijk nu reeds een menigte waren met zich mee gebracht. Zij wou vandaag in alle stilte Jossele's huisje in orde maken, het met voorraden voorzien en het wat opknappen. Hij zou thuiskomen en zijn huis dan op hem vinden wachten. Maar zij zou zichzelf dan eerst nog weg houden.
Doch de schoongemaakte hut, de levensmiddelen in de kruiken, en de aangeruimde stal, het vuur in de haard, de dampende avondbrij en de bouquet op tafel, dat alles zou hem haar nabijheid toch verraden.
Dan zou zij zich verstoppen in de nabijheid, en horen, hoe hij zich verbaasde. Hij zou haar dan gaan zoeken, en eindelijk zou hij haar vinden
Dan zou zij naar Haifa terugkeren, en als alle voorschriften waren in acht genomen, zou zij weer met haar huisraad en alle mogelijke spullen hierheen komen, en dan zou Tulpenbloesem onder de trouwhemel hunne handen in elkander leggen.
Mandel was verrukt over die plannen, en ook hierover, dat de thuisgekomen vriend dadelijk zelf een vrouw zou hebben, en hij deed alles om die zaak te bevorderen. Zijn veerkrachtige natuur, die de laatste dagen zwaar had geleden, kreeg nu haar oude sterkte weer terug. Ook Samuel hervond weer een ogenblik zijn oude vrolijkheid, toen hij de helpende terzij stond.
(Wordt vervolgd.)
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 april 1949
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 april 1949
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's