IN KORTE TREKKEN

In het weekblad „De Hervormde Kerk" schrijft dr. W. Aalders van 's Gravenhage enkele artikelen over het gebed, waarin hij ziet een meedoen in een grote hemel en aarde omspannende gebedsgemeenschap. Om een en ander te verduidelijken, gebruikt dr. A. het beeld van een orkest en vergelijkt het gebed hier op aarde met de oefening, die iemand, die in een orkest mee moet spelen, behoeft. Ons bidden is nog niets en is enkel maar wat oefenen, om straks in de grote hemelse gebedsgemeenschap mee te kunnen bidden. Zo bidden we dus nimmer alleen. Dr. A. vindt geen grotere steun dan juist dat weten. Hij schrijft :

„Nu is het nog niets, maar dit is het grote : dat ik hoor. bij die grote gemeenschap, .die nu al bidt voor mij.

Wij weten niet, wat wij bidden zullen, maar de Heilige Geest bidt voor u. Ik zou u graag hoofd voor hoofd willen noemen. De Heilige Geest, die bidt voor u in die grote hemelse gebedsgemeenschap met onuitsprekelijke verzuchtingen.

De Heilige Geest maakt zich als 't ware in één vioolpartij los uit het orkest en stijgt in de hoogste tonen om het aan God te zeggen, dat die vrouw of man, of grijsaard of kind, het nodig heeft.

En nu zijt gij in uw binnenkamer en gij brengt het niet verder dan : „Ach. Heer, o help toch !''

Maar wat gij niet kunt — nóg niet kunt — dat doet de Heilige Geest voor u en dat doet Jezus Christus voor ons. Die op dit ogenblik onze voorbidder is.

En dat doen de engelen voor de kleine kinderen.

Dat doen ook de heiligen, uw vrome vader of moeder of grootmoeder. Denkt niet, dat zij u niet meer zien, maar dat zij daarboven bidden : Die man, die zijn gezin in de steek heeft moeten laten, bidt tot God met onuitsprekelijke verzuchtingen voor zijn lieve weduwe. En ik, in mijn kamertje, ben alleen maar aan het oefenen in die grote, orkestrale gemeenschap van het gebed, maar daarboven wordt het al gespeeld en ik hoor erbij en er wordt voor mij gebeden en ik leef. Ik leef ook uit de kracht van mijn eigen gebed, maar oneindig veel meer uit de voorbede van daarboven".

Dr. Aalders schrijft met grote stelligheid, maar dat neemt niet weg, dat hij zich hier naar onze mening op bedenkelijke wijze over de voorbede „van boven" uitspreekt. Artikel 26 van de Ned. Geloofsbelijdenis handelt over : De enige voorbidding van Christus ! Daarin wordt o.a. gezegd :

,,Waartoe zouden wij een andere Voorspreker zoeken, aangezien het God beliefd heeft' ons zijn Zoon tot een Voorspreker te geven ? Laat ons Hem niet verlaten om een andere te nemen ; of veel meer een andere te zoeken, zonder hem immermeer te vinden".

Al zal dr. A. dit waarschijnlijk niet tegenspreken, zijn gedachtegang en vooral ook de nadruk, die daarbij op het gebed der ,,heiligen" gelegd wordt, moet toch daartoe leiden, dat aan de geheel enige betekenis van de voorbede van Christus tekort gedaan wordt.

En wat die voorbede van onze ,,vrome vader of moeder of grootmoeder'' betreft, ik meen, dat we beter doen, wanneer wij niet willen indringen in hetgeen ons niet geopenbaard is. Het is beter ons aan de Schrift te houden, die van hen spreekt als van een wolk der getuigen, waardoor wij opgewekt worden om onze loopbaan met lijdzaamheid te lopen ; daarbij niet ziende op hen, die ons voorgegaan zijn, maar alleen ziende op de Overste Leidsman en Voleinder des geloofs, Jezus Christus. Want de triumferende kerk heeft het leven alleen uit Hem ontvangen en de strijdende kerk zal het in geen ander vinden. Zij leeft, omdat Hij leeft, Die ook voor haar bidt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen