De Puritein van de Hertenpolder

3)

Berend Veldstroo kijkt naar het oude Kasteel. De kwakertjes spelen in de vijver. Is 't nu beter als vroeger, toen de Lanter het bewoonde ?

Ja en neen.

De oude boer leeft tussen ja en neen. Maar absoluut weet hij, dat de verbondenheid der mensen in de sobere tijden veel hechter en inniger was. Vandaag de dag merkt hij een steeds voortgaande onverschilligheid jegens elkanders leven en belangen. Men heeft veel rechten en weinig plichten.

Zo peinst de oude boer, op weg naar het Zuidhollandse dorp, en hij reageert op de lachende gezichten in de bus met een inniger lach van zijn hart. Maar weemoed is er bij hem, wanneer hij zoveel innerlijke solidariteit ziet wegvagen door de koude stroom der sociale voorziening.

Was vroeger een werkman met weinig tevreden en gelukkig, nu merkt de boer, dat diezelfde werkman met veel en velerlei niet tevreden is en helemaal niet gelukkig.

Berend Veldstroo vermag het probleem niet te ontraadselen. Hij spreekt wel eens met de jongens over de verschijnselen van de moderne tijd. Ja, hij weet, dat allen in de maalstroom komen, maar leef toch in de lijn van de oude degelijkheid — zegt hij — , en ga evenwel met je tijd mee.

— 'n Moeilijke opgaaf, heeft Janus gezegd. Maar vandaag is het feest.

Wat er bij de oude boer zo boven komt, dat bedenkt hij, en overigens laat hij zich leiden in de sfeer van de jongeren, die wat uitgelaten leven, omdat er één een stap voor z'n leven gaat doen.

— Gaat het niet wat hard ? vraagt Moeder Veldstroo bezorgd, als de bus voor een auto moet uitwijken.

— 't Gaat best. Moeder ! zegt Janus, wie 't nu niet gauw te snel kan gaan. — Ja, ja, dat jie zó praot, da kan 'k begriepe! * Die 't horen, lachen.

De bossen raken achter. Veluwe, Sticht, Holland.

Nu worden de velden minder omzoomd door bossen en houtwallen. Nu ziet men soms al een dorpje in de verte alléén. Het spitse torentje als een wachter in de streek. Sloten, weilanden, boerderijen.

De chauffeur rijdt nu veel kalmer. In de Gangenweg bestudeert hij het kaartje.

Ashoven — Ringelberge ! Hij zwenkt van de grote weg af, het grintwegje op.

Moeder Veldstroo wordt gewaar, dat het nu begint op te schieten.

(Wordt vervolgd.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen