Hardop denken!

Neen zeggen de mensen — het is niet goed hardop te denken — dan geeft u zich te veel bloot.

Hardop denken is immers veelal hardop afkeuren en dat kan niet altijd.

Toch geloof ik, dat hardop denken heilzaam kan werken. Daar zijn dingen die iedereen aanvoelt, maar die niemand onder woorden brengt en daardoor langer onopgelost blijven, dan nodig is.

Daar zijn ook dingen, die zo moeilijk lijken om op te lossen, dat niemand meer lust heeft ze  hardop aan te snijden.

Daar zijn tenslotte ook dingen, waarover in eigen kring verdeeldheid bestaat, die men om der vrede wille doodzwijgt.

Van al de dingen zijn er veel te veel onder ons en ik ben van oordeel, dat wij hier bezig zijn aan de blootlegging van de eigen fouten der Herv. Geref. beweging.

Mag ik eens hardop gaan denken en u drie voorbeelden noemen ?

Als eerste voorbeeld noem ik de gemakkelijkheid waarmede in eigen kring Evangelisaties worden opgericht.

Ik doel hier uiteraard niet op het zegenrijke werk van de Herv. Geref. Bond van Inw. Zending laat die maar doorgaan met haar werk in vrijzinnige gemeenten en onder ,,onkerkelijken" — maar op die kringen, die eigenlijk meer op voorportalen van andere kerken lijken dan op bouwstenen onzer Ned. Herv. Kerk.

Wordt het geen tijd dat onzerzijds eens openlijk een paar regels gegeven worden van aanbevelenswaardige evangelisaties — dan komen ook de predikanten niet in verleiding op verkeerde plaatsen het Evangelie te brengen en behoeven de goede evangelisaties niet zo te tobben met hun preekbeurten.

Als tweede voorbeeld kies ik de politiek. Onder ons zijn Ant. Rev., Chr. Historischen Staatkundig Gereformeerden, leden van de Prot. Unie en vergeef mij de vreemdklinkende combinatie. Christenen van de Partij van de Arbeid.

Ze zijn gelukkig niet precies over die 5 partijen verdeeld — maar ze zijn alle 5 de een sterk, de ander matig en weer een ander heel zwakjes — vertegenwoordigd.

Men spreekt er maar niet meer over, want het is toch niet op te lossen.

Gevolg een breuk in de werkelijke eenheid, achteruitgang in kennis bij onze jeugd en vermindering van daadwerkelijke invloed.

Als men 't niet eens kan worden, waarbij men wel behoort, laat men dan tenminste kleur bekennen en zeggen waarbij men niet behoort en laten dan de overblijvenden tezamen eens overwegen of de nood van onze tijd waar eenheid faalt, geen eendracht gebiedt.

Ik wil het wel openlijk zeggen, dat wie dit niet begeert in oprechtheid te kort schiet als hij bidt voor de verwezenlijking van Gods Koninkrijk.

Daar zijn tenslotte ook dingen, waar niet eender wordt gedacht en die daarom maar niet worden besproken.

Laten wij ze noemen en dan een volgorde van belangrijkheid opstellen — ik meen dat Calvijn ook zekere vrijheid toestond als men het in de hoofdzaken des geloofs eens was.

Het zou best kunnen blijken dat er minder verschilpunten, minder brandnetels zouden zijn dan velen denken en hardop denken zou ik zeggen ook minder dan velen schijnen te wensen.

Dit zijn bittere woorden, mijne vrienden — doch dat lijkt maar zo.

Hoe klaarder ons standpunt, hoe minder houvast voor hen, die profiteren van ons zwijgen.

Nog een onuitgesproken vraag aan allen, kerkeraden, predikanten en gemeenteleden : voelt gij niet dat het fout was t.a.v. de klaarheid van uw getuigenis dat uw Paasoffer voor het Studiefonds tot heden toe nog niet binnenkwam bij de penningmeester ?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen