Stomme verontwaardiging

In het weekblad „In de Waagschaal" van 8 Juh 1949 lezen we de volgende driestar :

„Enkele weken geleden schreven wij een Terzijde over een propagandabiljet van de afdeling Willemstad van het C.N.V. en een uitlating van een gereformeerde dominé over het Woord Gods en Jan Schouten : twee symptomen van een noodlottige verzakelijking der geestelijke dingen en een even noodlottige verwereldlijking van het christendom.

Tot onze vreugde kunnen wij mededelen, dat het hoofdbestuur van het C.N.V. aan Willemstad heeft bericht, dat deze wijze van propaganda de christelijke vakbeweging schade doet en de mentaliteit, die er uit spreekt, meer dan erg is. Tot onze vreugde, omdat blijkt, dat het propagandablad van Willemstad wel een symptoom is van een bepaalde mentaliteit in onze christelijke kring, maar geen typering van het C.N.V.

De gereformeerde collega, die mij mededeelde dat de uitlating van de gereformeerde dominé ook door hem veroordeeld wordt, maar dat die dominé een extremist is en dus niet representatief voor de Gereformeerde Kerken, was oorzaak, dat een gereformeerd gemeentelid mij schrijft : ,,Ik ben blij, dat dit zo is, maar ik vraag : waar blijven de anderen ? Ik merk er nooit iets van. Welke gereformeerde predikant heeft de moed, te protesteren tegen de lelijke aanval van de extremist Zuidema op de Zending ?

Ik ben blij, dat ik nu weet, dat ik niet alleen sta, maar ik hoop, dat er nu eens iemand zal opstaan, die openlijk protesteert".

Ik vind het de moeite waard, dit getuigenis door te geven.

Het is maar al te waar, dat vele Gereformeerden in de Gereformeerde Kerken en ook in onze Hervormde Kerk, de door ons gesignaleerde verschijnselen wel betreuren en veroordelen, maar dat zelden of nooit openlijk en publiekelijk doen. Honderden zijn verontwaardigd over wat prof. Zuidema schreef. Maar deze verontwaardiging heeft geen mond. Het is een zwijgende, een stomme verontwaardiging. Maar het extremisme zet een heel grote mond op en zwijgt pooit.

Al jaren wacht ik op een bevrijdend woord van onze gereformeerde broeders, bevrijdend vooral voor duizenden eenvoudigen, die alleen maar de extremisten horen spreken".

Tot zover dit artikel.

De driestar-schrijver is verontwaardigd over prof. Zuidema, en met hem nog honderden anderen.

,,Het is een zwijgende, een stomme verontwaardiging", zo schrijft hij.

Ik kan daar inkomen, ik kan dat begrijpen. Er is een verontwaardiging, die zwijgt en geen mond heeft.

Ik ben het daarin volkomen, met de schrijver eens, echter niet over wat hij schrijft over prof. Zuidema, maar wel over die stomme verontwaardiging.

Want die ken ik óok !

Al enige tijd lees ik „In de Waagschaal". Met stomme verontwaardiging.

Zo diep zelfs, dat ik, gedachtig aan het spreekwoord , Mens, erger je niet", al enige malen de drang in mij voelde opkomen om een klein briefje te schrijven met de korte inhoud, dat ik het abonnement in stomme verontwaardiging maar opzeg.

Maar dan denk ik weer : Ik moet ook met de stand van zaken aan die zijde op de hoogte blijven, en zo gebeurt het, dat nog steeds de post, met andere bladen elke Vrijdagmorgen ook ,,In de Waagschaal" in mijn brievenbus laat glijden.

Maar nu ben ik eens in dezelfde stemming als de driestar-schrijver. Makkers in solidaire zwijgende verontwaardiging !

Zó eensgezind, dat ik met een kleine wijziging .— want ik ben nu eenmaal een ander mens dan de schrijver ! "- het artikel met bijkans hetzelfde vocabulaire in ons blad kan overnemen.

Ik zal proberen een Terzijde no. 2 te schrijven.

Misschien voelt zo de driestar-schrijver enigermate aan, welke overtuigende indruk zijn artikelen op anderen kunnen maken. Komaan, daar gaan we.

Terzijde II

Stomme verontwaardiging

Enige weken geleden hadden wij kunnen schrijven een Terzijde over de artikelen aangaande de Indonesische kwestie, Peniwen enz., verschenen in het weekblad ,,In de Waagschaal" en de uitlatingen van een hervormde dominé over de parallellen, die er lopen tussen de Duitse terreur en de Nederlandse legerhandelingen in Indonesië (,,In de Waagschaal" van 1 Juli 1949 : twee symptomen van een noodlottige verzakelijking der geestelijke dingen en een even noodlottige verwereldlijking van het Christendom. (Pardon, is verschrijf mij : christendom moet met een kleine c !)

Tot onze spijt moeten wij mededelen, dat de redactie van ,,In de Waagschaal" nog nooit heeft meegedeeld, dat deze wijze van propaganda voor het Soekarnoistisch terrorisme de Nederlandse en Indonesische zaak schade doet en de mentaliteit, die er uit spreekt, meer dan erg is.

Tot onze grote spijt, omdat blijkt, dat die artikelen niet alleen een symptoom zijn van een bepaalde mentaliteit bij enige P. v. d.A, dominé's, maar ook een typering van het ganse blad.

De hervormde collega, die mij meedeelde, dat de uitlatingen van de hervormde dominé- Waagschaalschrijver ook door hem veroordeeld, worden, maar dat die dominé met die andere dominé's extrimsten zijn en niet re-presentatief voor de Hervormde Kerk, kon de oorzaak zijn, dat een Herv. gemeentelid mij had kunnen schrijven : ,,Ik ben blij, dat dit zo is, maar ik vraag : waar blijven de anderen ? Ik merk er nooit iets van. Welke hervormde predikant heeft de moed te protesteren tegen de lelijke aanvallen van de extremisten van Leeuwen, Buskes en Strijd, op de Nederlandse roeping en taak om orde en gerechtigheid te scheppen in Indonesië ? Ik ben blij, dat ik nu weet, dat ik niet alleen sta, maar ik hoop, dat er nu eens iemand zal opstaan, die openlijk protesteert".

Ik vind het de moeite waard dit getuigenis, dat in ons allen leeft, door te geven.

Het is maar al te waar, dat vele Hervormden in de Hervormde Kerk de door ons gesignaleerde verschijnselen wel betreuren en veroordeelen, maar dat zelden of nooit openlijk en publiekelijk doen. Honderden, neen, duizenden, zijn verontwaardigd over wat Van Leeuwen, Strijd c.s. hebben geschreven.

Ook vele hervormde predikanten. Maar deze verontwaardiging heeft geen mond. Het is een zwijgende, een stomme verontwaardiging. Maar het extremisme zet een heel grote mond op en zwijgt nooit.

Al jaren wacht ik op een bevrijdend woord van onze hervormde broeders, bevrijdend vooral voor duizenden eenvoudigen, die alleen maar extremisten horen spreken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen