Wat onze aandacht trok

Uit ,,De Band der Beginselen", maandelijks contact-orgaan der Herv. Gereformeerden te 's Gravenhage, uitgave van het bestuur der plaatselijke al. van de Gereformeerde Bond, nemen wij uit een artikeltje van v. d. N. het volgende over :

Een week of wat gleden werd in het openlucht-theater van het Zuiderpark het lekenspel ,,Des Heiland Tuin" opgevoerd, door de lekenspelgroep  van de Jonge Kerk. Dergelijke spelen waren in de middeleeuwen zeer gewoon. Ze hebben hun ontstaan uit gedramatiseerde voorstellingen, die de priester gaf tijdens de preek,

Een volgend stadium was een vertoning in de kerk, uitgevoerd door verklede priesters. Spoedig kwamen er komsche elementen bij, er werden grappen gemaakt, enz., kortom, een en ander gaf aan de gelovigen wat „variatie". Tenslotte belandde de vertoning van de kerk via het kerkhof op de markt. In deze tijden was de Bijbel een gesloten (c.q. verboden ) boek; een toneelspel moest aan de onwetende schare enig begrip geven van de ,,heilige geschiedenissen".

Thans meent men deze spelen weer te moeten laten herleven. In de kerk der Reformatie (met de Bijbel) moet een en ander weer duidelijk gemaakt worden door een toneelstuk. De predikant, die het stuk inleidde, noemde het tenminste „Woordverkondiging" (zie Zondag 35, vraag 98).

Enige punten uit het stuk : de bloemen. die in deze tuin bloeien, zaait Maria. De evangeliën zijn geschreven in de boeken der heidense Sybillen, het gebed om de Heilige Geest is het „dramatisch hoogtepunt". Genoeg !

Wij constateren, dat de Jonge Kerk in de Ned. Hervormde gemeente van Den Haag de heiligste dingen durft te profaniseren. Tegen dit Godonterend bedrijf meenden wij te moeten opkomen (zie : „Wij mogen niet zwijgen"). We gaan er wel op vooruit!

Met recht protesteert de schrijver tegen een dergelijk bedrijf. Welke aanleiding de Middeleeuwse kerk ook moge hebben gehad om haar toevlucht te nemen tot dergelijke hulpmiddelen als boeken der leken, een der voornaamste oorzaken is wel geweest, dat men eertijds met analphabeten van doen had. Deze voornaamste reden kan men ten aanzien van de ,,jonge kerk" niet aanvoeren, en er is inderdaad geen enkele reden om dergelijke ,,lekenspelen" op te voeren. Het begrip lekenspel heeft niets protestants, wijl de kerk der reformatie geen geestelijken en leken kent en het ten stelligste veroordeelt met heilige dingen een spel te drijven.

Zij, die voor deze practijken verantwoordelijk zijn, geven weinig blijk van een zuiver gevoel en bewijzen de kerk een slechte dienst.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen